II SA/Ol 730/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. P. i Z. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. We wniosku z dnia 1 czerwca 2010 r., złożonym na urzędowym formularzu, D. P. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu podniosła, iż w warunkach niniejszej sprawy zachodzi konieczność zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 730/09, a jej sytuacja materialna uniemożliwia zaangażowanie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jej majątku należy połowa domu wraz z prawem użytkowania wieczystego ogrodu. Wnioskodawczyni utrzymuje się ze środków pieniężnych uzyskiwanych ze sprzedaży plonów pochodzących z uprawy ogrodu w wysokości ok. "[...]". Nie posiada żadnych innych źródeł dochodu. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Zauważyć należy, iż postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 730/09, wnioskodawczyni przyznane zostało prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie natomiast do art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni jest zwolniona z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia pozostaje obecnie jedynie kwestia ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, iż w toku uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w zakresie prawa pomocy, poprzedzającego wydanie postanowienia Referendarza sądowego z dnia 15 października 2009 r., wnioskodawczyni przedłożyła pismo procesowe z dnia "[...]", w którym wyjaśniła m.in., iż dochody z tytułu sprzedaży plonów wahają się od ok. "[...]" do ok. "[...]". Wskazała, iż zwrócenie się do MOPS-u o pomoc traktuje jako ostateczność, gdyż korzystanie z tej pomocy "[...]" było dla niej trudnym i upokarzającym przeżyciem, wymuszonym przez sytuację życiową, w jakiej się wtedy znalazła, tzn. brakiem jakichkolwiek środków do życia. Podniosła, iż obecnie nie korzysta z żadnej pomocy, nie ma też nikogo, kto byłby zobowiązany do udzielenia jej pomocy materialnej. Krewni, przyjaciele i sąsiedzi pożyczają jej jednak w razie potrzeby pieniądze i wspierają duchowo. Do przedmiotowego pisma skarżąca załączyła zaświadczenie, potwierdzające, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż sytuacja materialna wnioskodawczyni uzasadnia przyznanie jej na obecnym etapie postępowania sądowego prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata. Zauważyć należy, iż wnioskodawczyni nie posiada stałego źródła dochodu. Na utrzymanie przeznacza środki pieniężne, jakie uzyskuje ze sprzedaży plonów pochodzących z uprawy ogrodu. W razie potrzeby wsparcia udzielają jej krewni, przyjaciele i sąsiedzi. Wnioskodawczyni nie posiada ani oszczędności, ani środków bieżących, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania. Spłata jakiejkolwiek pożyczki zaciągniętej na ten cel wykracza natomiast poza jej możliwości płatnicze. W warunkach niniejszej sprawy, stwierdzić zatem należy, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.