II SA/Ol 733/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Nowe Miasto Lubawskie z dnia 26 czerwca 2019 r., nr VIII/64/2019 w przedmiocie przyjęcia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nowe Miasto Lubawskie postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Wojewoda Warmińsko-Mazurski, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na uchwałę nr VIII/64/2019 Rady Gminy Nowe Miasto Lubawskie z dnia 26 czerwca 2019r. w sprawie przyjęcia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nowe Miasto Lubawskie, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej: § 5 załącznika nr 1 do uchwały w zakresie sformułowania "a także w przypadku uprawnienia do najmu socjalnego lokalu wynikającego z prawomocnego wyroku nakazującego opróżnienie lokalu", § 10 ust. 6 załącznika nr 1 do uchwały, § 11 ust. 1 załącznika do uchwały w zakresie sformułowania "którego wzór stanowi załącznik Nr 2 do zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nowe Miasto Lubawskie", wzorów: oświadczenia o liczbie osób faktycznie zamieszkujących w wynajmowanym lokalu" wniosku o przydział mieszkania z zasobów komunalnych Gminy Nowe Miasto Lubawskie, deklaracji o wysokości dochodów, oświadczenia o stanie majątkowym, oświadczenia o nieposiadaniu tytułu prawnego do innego lokalu położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości. Zarzucił, że kwestionowane postanowienia przedmiotowej uchwały są niezgodne z obowiązującymi przepisami ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2018r. poz. 1234 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Nowe Miasto Lubawskie wniósł o umorzenie postępowania. Podał, że wskazane w skardze uchybienia Gmina postanowiła naprawić we własnym zakresie i na jednej z najbliższych sesji Rady Gminy zostanie skierowany projekt uchwały o zmianie zaskarżonej uchwały, który będzie uwzględniał wszystkie zastrzeżenia Wojewody zawarte w skardze. Pismem z dnia 6 listopada 2019r. (k. 30 akt sądowych) Rada Gminy poinformowała o podjęciu uchwały nr X/85/2019 Rady Gminy Nowe Miasto Lubawskie z dnia 31 października 2019r. w sprawie przyjęcia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nowe Miasto Lubawskie, przesyłając w załączeniu jej odpis. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o przestawienie stanowiska skarżącego w związku z podjętą uchwałą, pełnomocnik Wojewody w piśmie z dnia 13 listopada 2019r. oświadczył, że cofa skargę, gdyż na skutek podjętej uchwały ustały przesłanki istniejące w momencie wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2167, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Zgodnie zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.