II SA/Ol 74/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewoda stwierdził uchybienie terminu przez A Spółkę z o.o. do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia "[...]"września 2005r. w sprawie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego. Postanowienie to zostało wysłane na adres Spółki, lecz nie zostało podjęte pomimo dwukrotnej awizacji w dniu 14 listopada 2005r. i 21 listopada 2005r. Po ponownym wysłaniu przesyłki została ona podjęta w dniu 6 grudnia 2005r. Postanowienie zwierało właściwe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 3 stycznia 2006r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). W dniu 6 stycznia 2006r. skargę przekazano Wojewodzie. Po nadejściu akt z organu Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie A. P. - wnoszącego skargę - do reprezentowania skarżącej Spółki, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 15 lutego 2006r. Pomimo upływu terminu zakreślonego przez sąd skarga nie została uzupełniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Podnieść należy, iż postanowienie Wojewody należy uznać za doręczone w dniu 28 listopada 2005r., a zatem termin wniesienia skargi upływał w dniu 28 grudnia 2005r. Zgodnie bowiem z treścią art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego wobec niemożności doręczenia pisma zostało ono złożone w urzędzie pocztowym na okres czternastu dni, przy czym pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Fakt, iż ponownie doręczono postanowienie w dniu 6 grudnia 2005r. nie ma wpływu na termin doręczenia postanowienia (tak w wyroku NSA z dnia 12 października 1999r. sygn. akt V SA 1880/98, LEX 49422). Gdyby jednak nawet przyjąć, iż skarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 6 grudnia 2005r., to skarżący także i w tym przypadku uchybił terminowi do wniesienia skargi, który upływał 5 stycznia 2006r. Zgodnie bowiem z art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § l powołanej ustawy). Wprawdzie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) dopuszczał wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § l, lecz tylko w okresie dwóch lat od wejścia w życie powołanej ustawy. Ustawa ta weszła w życie w dniu l stycznia 2004r. a zatem powołany przepis miał zastosowanie jedynie do l stycznia 2006r. Zatem w niniejszej sprawie datą wniesienia skargi nie jest jej data wniesienia do Sądu (3 stycznia 2006r.), lecz za datę jej wniesienia należy przyjąć datę odesłania skargi przez Sąd do Wojewody, tj. 6 stycznia 2006r. Ponadto wskazać należy, iż skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie dokumentu określającego jego umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Skoro zatem skarga została wniesiona w imieniu Spółki, to jej skuteczność jest uzależniona od uprawnienia osoby wnoszącej skargi do reprezentowania Spółki. Wobec nieuzupełnienia braków w tym zakresie skargę także należało odrzucić. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § l pkt 2 i 3 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.