II SA/Ol 741/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2008r. sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia"[...]", nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B. B. i Z. P. od decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" znak"[...]", odmawiającej wydania decyzji o warunkach zabudowy na zmianę przeznaczenia domku letniskowego na budynek mieszkalny, usytuowany na działce nr"[...]", na terenie zabudowy letniskowej "[...]", w obrębie D.o - uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji. Rozstrzygnięcie to zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Wójt Gminy, wskazując jako podstawę działania art. 53 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisów postępowania poprzez błędne uzasadnienie faktyczne i prawne. Wniósł o uchylenie zakwestionowanego rozstrzygnięcia i zasądzenie od organu zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Ewentualnie, z ostrożności procesowej, organ wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, podtrzymując w tym zakresie w całości argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi, Kolegium stwierdziło, że Wójt Gminy, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi na decyzję wydaną w niniejszej sprawie. Organ podniósł, iż Wójt Gminy, z mocy art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), wydając decyzję w przedmiocie warunków zabudowy występował w charakterze organu administracji publicznej, wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji. Organ wskazał, powołując się na liczne orzeczenia sądów administracyjnych oraz stanowisko doktryny, że organy administracji publicznej nie mogą skutecznie wszczynać postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie to bowiem nie może być wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna ze względu na brak legitymacji skargowej Wójta Gminy, który orzekał w sprawie w I instancji, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie, na co słusznie zwróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Uprawnionym do wniesienia skargi, w myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto stosownie do § 2 tego unormowania uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie z tym unormowaniem postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte na żądanie uprawnionego podmiotu, posiadającego własny, konkretny interes prawny (prócz oczywiście prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej, którzy działają w interesie innych osób) w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu, oparty na normach prawa administracyjnego materialnego, ustrojowego lub procesowego, z których można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 88). Kryterium interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga wykazania, iż zaskarżony akt stanowi rozstrzygniecie o indywidualnych prawach lub obowiązkach wnoszącego skargę. Interes prawny jako legitymacja do wniesienia skargi, pozostaje przez to w ścisłym związku z pojęciem strony postępowania, w ramach którego zaskarżony akt został wydany. W rozpoznawanej sprawie Gmina nie była stroną postępowania administracyjnego. Wójt Gminy jedynie jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z mocy art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), orzekał w sprawie indywidualnej w przedmiocie warunków zabudowy. Podkreślić należy, na co uwagę zwróciło Kolegium, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny. Postępowanie to nie może być wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1996, s. 103). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że organ administracji publicznej orzekający w sprawie nie może skutecznie wszcząć postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto zauważyć można, że określając, w art. 50 § 1 i 2 ppsa, krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, ustawodawca nie przewidział podejmowania z urzędu przez sądy administracyjne kontroli legalności działalności administracji publicznej. Skoro zatem Wójt Gminy nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przedmiotową decyzję, to z tego powodu skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 cytowanej ustawy.