II SA/Ol 747/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. M., reprezentowany przez adwokata, w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotową decyzją D. M. został zobowiązany do uiszczenia na rzecz Gminy kwoty 8.160,80 zł w związku ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu podziału nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że zasadne jest wstrzymanie decyzji z uwagi na fakt jej nieprawidłowości oraz duże prawdopodobieństwo uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym zaistnienie przesłanek, które uzasadniają uwzględnienie wniosku winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona powinna wyjaśnić przede wszystkim, jakie skutki trudne do odwrócenia lub jaką znaczną szkodę może wywołać wykonanie decyzji przed jej uprawomocnieniem się. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nie wykazał również jak kształtuje się jego sytuacja finansowa i jaki wpływ na jego warunki materialne wywarłoby uiszczenie opłaty przed rozpoznaniem skargi. W konsekwencji skarżący nie wykazał konkretnych skutków finansowych, jakie mogłyby wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedłożył wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które wskazywałyby na stan jego majątku, w tym dokumentów bankowych obrazujących obrót środkami finansowymi. Dopiero porównanie argumentów w zakresie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z aktualną i udokumentowaną sytuacją majątkową strony może doprowadzić do uprawdopodobnienia omawianych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ ich zasadność badana jest przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy, a nie w trakcie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w kontekście wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek . Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.