II SA/Ol 752/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2013r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 lipca 2013r. (data nadania pocztowego) M. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr "[...]" z dnia "[...]" (doręczoną stronie w dniu 20 czerwca 2013r) o uznaniu skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w okresie świadczeniowym 2012/2013. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, przekonując, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki faktyczne i prawne do wydania decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 20 czerwca 2013r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 22 lipca 2013r (tj. w dniu po dniu wolnym od pracy - w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a.). Po tej dacie wniesienie skargi byłoby dopuszczalne tylko w sytuacji przywrócenia przez Sąd terminu do jej wniesienia. Jednak w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie występowała z takim wnioskiem. Skarżący, wbrew prawidłowemu pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, dopiero w dniu 23 lipca 2013r., a więc z jednodniowym opóźnieniem, nadał w placówce pocztowej pismo zatytułowane skarga. Dzień ten należy przyjąć za dzień wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić.