II SA/Ol 757/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.F. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.F. na decyzję "[...]" Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie choroby zawodowej postanawia ustanowić dla skarżącej adwokata. W złożonym w ślad za skargą wniosku z dnia 29 sierpnia 2013 r. E.F. zwróciła się o ustanowienie na jej rzecz adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż jest na zasiłku dla bezrobotnych. Od "[...]" pozostaje bez pracy. Ma kłopoty zdrowotne. Od "[...]". ma orzeczenie o niepełnosprawności. Nie umie sama bronić się poprawnie od strony prawnej, o czym świadczy finał sprawy. Ma problemy rodzinne i materialno-bytowe. Według oświadczenia, pobierany przez skarżącą zasiłek dla bezrobotnych wynosi 671,36 zł, we wspólnym gospodarstwie pozostaje z nią mąż ("[...]" l.) oraz dwoje dzieci ("[...]" l.), a jedynym ich majątkiem jest mieszkanie ("[...]"m2). Skarżąca nadmieniła, iż mąż "[...]", w związku z czym nie ma od niego pieniędzy. "[...]". Syn "[...]" podjął po szkole pracę, ale utrzymuje się sam, tylko razem mieszka. Córka uczy się w studium policealnym. Od "[...]" skarżąca otrzymuje z MOPS trzymiesięczny zasiłek na siebie i córkę w wysokości: 119 zł z tytułu swojej niepełnosprawności, 200 zł na żywność i 300 zł na opłaty związane z mieszkaniem. W związku z brakiem dochodów i biedą, mieszkanie jest zadłużone na "[...]" zł a czynsz nadal nie jest płacony. Po utracie pracy przez skarżącą i jej męża, rodzina pozostała z czterema kredytami, w tym mieszkaniowym. Sytuacja jest dramatyczna. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy. Według odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie na rzecz osoby fizycznej profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Deklaracja zawarta na urzędowym formularzu wniosku daję podstawę do stwierdzenia, iż skarżąca znajduje się w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.