II SA/Ol 760/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2007r. sprawy z wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2007r. w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2007r. W dniu 11 października 2007r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie odbyła się rozprawa w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy, którą organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu zasiłku stałego. Po zamknięciu rozprawy został ogłoszony wyrok oddalający skargę i podano motywy rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 8 października 2007r. skarżący zawiadomił Sąd, iż ze względu na stan zdrowia nie będzie mógł uczestniczyć w rozprawie i wniósł o przesłanie mu sentencji wyroku. Na skutek wykonania zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 26 października 2007r., sentencja wyroku została skarżącemu doręczona w dniu 2 listopada 2007r. W dniu 30 października (data nadania pocztowego) Z. B. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku, wnioskując jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Skarżący uzasadnił, iż pismem z dnia 8 października 2007r. zwrócił się do Sądu o przesłanie mu uzasadnienia wyroku, natomiast w dniu 26 października 2007r. pracownik sekretariatu poinformował go, że wniosek taki powinien był złożyć w terminie 7 dni po ogłoszeniu wyroku. Podkreślił, iż działał w dobrej wierze i nie wiedział, że wystąpią jakieś komplikacje. W dniu 2 listopada 2007r. Z. B. został wezwany do wskazania, czy przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia była trwająca nadal choroba (zły stan zdrowia), na którą to okoliczność skarżący powoływał się w piśmie z dnia 8 października 2007r., czy też były to inne niezawinione przyczyny, jeżeli tak to jakie. W odpowiedzi pismem z dnia 9 listopada 2007r. skarżący oświadczył jedynie: "Zdycham, ale jeszcze żyję. Proszę o pośpiech". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wbrew stanowisku skarżącego w piśmie z dnia 8 października 2007r. nie występował on z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W piśmie tym skarżący wnosił jedynie o nadesłanie mu sentencji wyroku i sentencja ta została mu doręczona . Z akt sprawy wynika, że skarżący w zawiadomieniu o rozprawie, które odebrał osobiście w dniu 14 września 2007r., został pouczony, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Poinformowano również wówczas stronę, że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. W związku z tym, jeżeli zamiarem skarżącego było złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, to powinien był złożyć w tym zakresie wyraźne oświadczenie. Bezspornie dopiero pismem z dnia 30 października 2007r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie można przyjąć, iż skarżący złożył wniosek w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 wskazanej ustawy, zakładając, że o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2007r. dowiedział się 26 października 2006r., kiedy to poinformowano go, że wniosek taki należało złożyć w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Nie można jednak uznać, że Z. B. uprawdopodobnił okoliczności świadczące o braku jego winy w uchybieniu terminu. Nawiązując do wypracowanych i utrwalonych w tej kwestii poglądów doktryny i judykatury, należy wskazać, że jedyną możliwością przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (tak też WSA w Gliwicach w post. Z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). Skarżący nie podał w zasadzie z jakiego powodu uchybił terminowi. Mimo wezwania nie wyjaśnił konkretnie dlaczego nie mógł wystąpić z wnioskiem w ustawowym terminie. W szczególności na podstawie oświadczenia strony, zawartego w piśmie z dnia 9 listopada 2007r. nie można ocenić jaki był i jest właściwie stan zdrowia Z. B., czy ewentualna choroba faktycznie uniemożliwiła mu złożenie wniosku w terminie. Zważyć należy, iż w dniu 26 października 2007r. skarżący skontaktował się z Sądem, a 30 października 2007r. osobiście sporządził i nadał na poczcie przedmiotowy wniosek, wynika z tego, iż Z. B. jest sprawny i stan zdrowia nie uniemożliwił mu podjęcia działania. Stąd wniosek, że zły stan zdrowia, na który powołuje się skarżący w swoich pismach, nie mógł uzasadniać jego bezczynności. Nie zasługuje na uwzględnienie argument niewiedzy, jakim zasłania się skarżący. Jak wskazano już powyżej, skarżący został należycie pouczony o potrzebie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku najpóźniej w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. Zdaniem Sądu, gdyby Z. B.i właściwie dbał o swoje interesy, to zapoznałby się dokładnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu na rozprawę i zastosował do niego, a wtedy nie doszłoby do uchybienia terminu. Skarżący wykazał niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę jest okolicznością powodującą niemożność przywrócenia terminu, a zachowanie skarżącego należy zaliczyć do takiej kategorii (por wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002r., SA/Wr 1329/01, niepubl. post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.) Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. (komentarz do prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2005, s. 219).Termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi spowodowane było okolicznościami niezawinionymi przez niego. W tym stanie rzeczy, należało postanowić jak w sentencji.