II SA/Ol 769/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia N. J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie warunków zabudowy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., Sygn. akt II SA/Ol 769/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 października 2010r., które doręczono w dniu 3 listopada 2010 r. (data i podpis na potwierdzeniu odbioru wezwania), pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 zł., w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W wyznaczonym terminie braku skargi nie usunięto. Pismem procesowym z dnia 9 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a. ). W rozpatrywanej sprawie skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uiścił wpisu od skargi. Odnosząc się natomiast do wniosku o cofnięcie skargi wskazać należy, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1). Jednakże cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (tak: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87; oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291.). Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a, orzeczono, jak w sentencji.