II SA/Ol 77/12

Dnia 24 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2012 roku sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia – niedopuszczalności odwołania postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. stwierdziło niedopuszczalność odwołania T.O. od decyzji Wójta Gminy B. z dnia 12 września 2011 r. w sprawie określenia środowiskowych warunków realizacji inwestycji polegającej na budowie "[...]". W złożonej skardze T.O. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. Wywiódł, że jest stroną postępowania administracyjnego i posiada interes prawny w zaskarżeniu decyzji Wójta a organ nie przeprowadził jakiegokolwiek postępowania zmierzającego do wyjaśnienia tej okoliczności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Podało, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. z dnia 12 września 2011 r. złożyło kilka osób, w tym skarżący. Kolegium ustaliło, że spośród odwołujących się, przymiot strony przysługiwał tylko L.K. Na skutek rozpatrzenia wniesionego przez niego odwołania Kolegium uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji, inwestor w dniu 15 grudnia 2011 r. złożył do Wójta Gminy B. wniosek o umorzenie postępowania. W tej sytuacji, kwestia wykazania przez skarżącego interesu prawnego odnosi się do wyeliminowanej ostatecznie z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie Kolegium, na obecnym etapie postępowania nie ma znaczenia kwestia prawidłowości podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia, a żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia Kolegium i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie jest zasadne. W takiej sytuacji niezbędne byłoby bowiem ponowne badanie sytuacji procesowej skarżącego w postępowaniu odwoławczym zakończonym już uchyleniem zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Uczestnicy postępowania: Ł.K. i A.K. w odpowiedzi na skargę także wnieśli o jej oddalenie. Wywiedli, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, gdyż skarżący nie wykazał istnienia swojego interesu prawnego w sprawie. Stwierdzili również, że z uwagi na uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, skarga stała się bezprzedmiotowa. Zaznaczyli ponadto, że inwestor cofnął wniosek o wydanie decyzji środowiskowej, a organ pierwszej instancji decyzją z dnia 31 lutego 2012 r., umorzył postępowanie w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., w odpowiedzi na zarządzenie Sądu, pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. poinformowało, że decyzją z dnia 5 marca 2012 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 31 lutego 2012 r., którą Wójt umorzył postępowanie w sprawie określenia środowiskowych warunków realizacji spornej inwestycji. Poinformowało jednocześnie, że na decyzję Kolegium, do dnia sporządzenia pisma, nie została wniesiona skarga. W dniu 7 maja 2012 r. Kierownik Sekretariatu Wydziału II tut. Sądu uzyskała informację, że na powyższą decyzję Kolegium nie została złożona skarga do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Kolegium, którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy B. z dnia 12 września 2011 r. Z treści uzasadnień orzeczeń organów obu instancji wynika, że uznały one, iż skarżący nie posiada własnego interesu prawnego w postępowaniu w sprawie określenia środowiskowych warunków realizacji inwestycji polegającej na budowie terminalu przeładunkowego. W toku postępowania sądowoadministracyjnego Wójt Gminy B. decyzją z dnia 31 lutego 2012 r., na wniosek inwestora, umorzył postępowanie w sprawie określenia środowiskowych warunków realizacji powyższej inwestycji. Decyzję tę organ odwoławczy utrzymał w mocy ostateczną decyzją z dnia 5 marca 2012 r. Podkreślić należy, że umorzenie polega na przerwaniu, uchyleniu wszystkich czynności dokonanych w danym postępowaniu oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu (glosa W. Chruścielewskiego do wyroku NSA z 23.11.1995 r., sygn. akt SA/Kr 85/89, Pal. 1997, nr 3-4, s.256). Sąd nie może zatem rozstrzygać o okolicznościach, które są istotne tylko w wypadku gdy postępowanie jest w toku. W związku z tym ustalenie czy skarżący może być strona postępowania, którego nie ma jest okolicznością powodującą bezprzedmiotowość niniejszego postępowania. To z kolei powoduje zbędność wydania wyroku i konieczność umorzenia postępowania, gdyż stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie.