II SA/Ol 781/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. i W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. i W. B. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. B. i W. B. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującej w mocy decyzję Starosty N. z dnia "[...]" w sprawie udzielenia "[...]" S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrzno-kablowej linii 110 kV dla zasilania podstacji trakcyjnej PT Z. L. wraz z linią i kanalizacją światłowodową ETAP-III linia kablowa na działkach nr: "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]", "[...]", "[...]" i "[...]", obręb K., gmina G., zawarli m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji w kontekście dalszego działania Spółki może wywołać skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Podnieśli, iż decyzja wydana na podstawie art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości w związku z realizacją infrastruktury przesyłowej niewątpliwie wywołuje trudne do odwrócenia skutki. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wiążą z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym mowa w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należy przy tym podkreślić, że nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Biorąc pod uwagę przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dokonując pod tym kątem oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w złożonym wniosku nie przedstawiła takich okoliczności, co tym samym nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Należy zauważyć, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie udzielenia "[...]" S.A. z/s w W. pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrzno-kablowej linii 110 kV dla zasilania podstacji trakcyjnej PT Z. L. wraz z linią i kanalizacją światłowodową ETAP-III linia kablowa na działkach nr: "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]""[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]""[...]","[...]","[...]" i "[...]",obręb K., gmina G. Jak wynika z akt sprawy inwestor przedłożył do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na wszystkie działki objęte inwestycją, w tym również odnośnie działki nr "[...]", obręb K., gmina G., stanowiącej współwłasność skarżących. Przy czym w stosunku do działki skarżących inwestor uzyskał ostateczną decyzję wydaną przez Starostę N. w dniu "[...]", na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 2011 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), o ograniczeniu sposobu korzystania z tej nieruchomości poprzez zezwolenie na realizację przedmiotowej inwestycji. Zgodnie zaś z treścią art. 124 ust. 4 powołanej ustawy na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Zobowiązanie inwestora do wymogów określonych w powołanym przepisie zawarte zostało w pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, w którym mowa jest o odszkodowaniu. W związku z tym nawet jeśli wykonanie decyzji wpłynie na stan nieruchomości, a przywrócenie jej do stanu poprzedniego będzie niemożliwe lub też wymagać będzie nadmiernych trudności lub kosztów, stronie skarżącej będzie przysługiwać stosowne odszkodowanie. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.