II SA/Ol 782/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 9 czerwca 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "[...]"złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia 9 czerwca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier poza kasynem gry w kwocie 36.000 zł. Następnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że jego źródłem utrzymania jest prowadzona działalność gospodarcza z zakresu gastronomii. W 2014 r., działalność ta wygenerowała stratę. W bieżącym roku skarżący zmuszony był zainwestować w prowadzoną działalność, co wiązało się z nakładami pracy i wydatkami finansowymi. Obecne osiąga dochód w wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie, co wystarcza na comiesięczne "zamknięcie budżetu domowego". Skarżący podał, że ma utrzymaniu trzech małoletnich synów. Ponadto, nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego, gdyż wyrokiem Sądu Rejonowego w "[...]"Wydział II Rodzinny i Nieletnich z dnia 20 maja 2013 r., ustanowiona została w stosunku do małżonków rozdzielność majątkowa z dniem 18 lutego 2013 r. Skarżący wyjaśnił ponadto, że zapłata wymierzonej kary pieniężnej będzie wymagała od niego zaciągnięcia zobowiązania finansowego w instytucji finansowej, gdyż z uwagi na niewykazanie dochodu za ubiegły rok, nie ma możliwości ubiegania się o kredyt, czy pożyczkę w banku komercyjnym. Zaciągnięcie zobowiązania w wysokości 36.000 zł narazi go na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej, a co za tym idzie, trudne do odwrócenia skutki, w postaci utraty płynności regulowania bieżących zobowiązań, co może doprowadzić do likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (przez brak możliwości zakupu towarów, opłat za media, regulowania należności skarbowych) i utraty źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. W ramach tych przesłanek nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie ocenia się bowiem zasadności zarzutów, ani legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w przypadku gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, CBOSA). Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Sąd uwzględnił, że skarżący ma na utrzymaniu troje dzieci w wieku szkolnym, a jego źródłem utrzymania jest obecnie prowadzona działalność gospodarcza, z której uzyskuje dochód w wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie. Skarżący od 2013 r. nie pozostaje z żoną we wspólnym gospodarstwie domowym. Majątek skarżącego to, według danych wykazanych we wniosku PPF, mieszkanie o pow. "[...]"m² i samochód osobowy o wartości "[...]" zł. W 2014 r. skarżący wykazał stratę z prowadzonej działalności gospodarczej, co uniemożliwia mu zaciągnięcie pożyczki w banku. Biorąc zatem pod uwagę wysokość nałożonej kary pieniężnej oraz sytuację rodzinną i majątkową skarżącego, należy przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego i jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody, przez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny. Skutek taki może nastąpić z uwagi na niewykluczoną utratę płynności finansowej i w konsekwencji ewentualne ograniczenie lub nawet brak dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, a w dalszej kolejności nawet jej likwidację. Dochodzona kara pieniężna jest bowiem kwotą znaczną w zestawieniu z sytuacją finansową strony. Wyegzekwowanie dochodzonej kwoty w opisanej sytuacji finansowej skarżącego uprawdopodobnia wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej, do czasu zbadania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pod kątem jej zgodności z prawem. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.