II SA/Ol 783/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Asesor WSA Asesor WSA Protokolant Tadeusz Lipiński (spr.) Beata Jezielska Katarzyna Matczak Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2005 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania I uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, II orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz L. C. kwotę 200 (dwustu) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dnia 3 czerwca 2004 roku L. C. złożył wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o wznowienie postępowania w sprawie wykonania, bez pozwolenia na budowę, prac budowlanych na budynku nr "[...]" przy ulicy "[...]" w R. Jako podstawę do wznowienia postępowania podał art. 145 § l pkt 4 k.p.a. - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Decyzją z dnia 23 czerwca 2004 roku, znak "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił wznowienia postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych przez M. i P. W. bez pozwolenia na budowę właściwego organu, zakończonej decyzją ostateczną z dnia 27 listopada 2003 roku, znak "[...]" ze względu na uchybienie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że z akt sprawy wynika, iż L. C. dowiedział się o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku, na pewno w dniu 2 marca 2004 roku, gdyż w piśmie z tą datą skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. odwołał się od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 stycznia 2004 roku, znak "[...]" w uzasadnieniu, której była przywołana treść orzeczenia przedmiotowej decyzji. Zatem złożył on żądanie wznowienia postępowania w sprawie z przyczyn określonych w art. 145 § l pkt 4 k.p.a. z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § l k.p.a. Od powyższej decyzji L. C. wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. domagając się jej zmiany. W uzasadnieniu stwierdził, ze nie mógł skorzystać z przysługujących mu jako stronie praw, gdyż nie otrzymał decyzji, ani nie został pouczony o przysługującym mu prawie wniesienia odwołania. Ponadto Wojewódzki Konserwator Zabytków w O. wydał zgodę na tymczasowe ocieplenie ściany do czasu budowy budynku na sąsiedniej działce, a organ I instancji wydał decyzję na czas nieokreślony. Podkreślił, że inwestor prowadząc prace budowlane bezprawnie ingerował w jego własność poprzez rozebranie fragmentu muru stojącego na jego działce. Decyzją z dnia 2 września 2004 roku, znak "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy argumentując jak organ I instancji. Na powyższą decyzję L. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej zmiany lub uchylenia. Podniósł, że decyzja została wydana na podstawie błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie, iż skarżący wiedział w dniu 2 marca 2004 roku o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku i tym samym uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Decyzji zarzucił także naruszenie art. 9 k.p.a. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że przypadkowo otrzymał informację o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 stycznia 2004 roku i złożył od niej odwołanie w dniu 2 marca 2004 roku. W dniu 13 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wydał decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. Następnie pismem z dnia 6 maja 2004 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. poinformował go o badaniu przesłanek do wznowienia postępowania. Został pouczony przez organ o konieczności złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który złożył 2 czerwca 2004 roku. Skarżący zaznaczył, że na żadnym etapie postępowania organy nadzoru budowlanego nie informowały go o podejmowanych czynnościach, wydawanych decyzjach czy przysługujących mu uprawnieniach. Natomiast o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku dowiedział się dopiero w połowie maja 2004 roku, kiedy zapoznawał się z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ zwrócił uwagę, że o możliwości wniesienia wniosku o wznowienie postępowania skarżący dowiedział się z pisma przewodniego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2004 roku, przy którym zostało przesłane odwołanie do organu odwoławczego. Takiej informacji udzielił również Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej w kilka dni po wniesieniu odwołania. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2005 roku stwierdził, że decyzję z dnia 27 listopada 2003 roku otrzymał w połowie maja 2004 roku, kiedy zapoznawał się z aktami sprawy. Podniósł, że odwołując się od decyzji z dnia 14 stycznia 2004 roku, posiadał tylko informację telefoniczną, że taka decyzja została wydana, ale nie znał jej uzasadnienia, więc nie mógł się dowiedzieć o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku. Nie otrzymał także pisma przewodniego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2004 roku, przy którym zostało przesłane odwołanie do organu odwoławczego, ani żadnej informacji telefonicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 145 § l pkt 4 k.p.a. jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, to jest to podstawa do wznowienia postępowania. W tym przypadku strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Organy obu instancji stwierdziły, że skarżący wiedział o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 listopada 2003 roku w dniu 2 marca 2004 roku, gdyż w piśmie z tą datą skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. odwołał się od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 stycznia 2004 roku w uzasadnieniu, której była przywołana treść orzeczenia przedmiotowej decyzji. Zdaniem Sądu nie można się zgodzić z tym twierdzeniem, gdyż decyzja z dnia 14 stycznia 2004 roku nie została skarżącemu doręczona, a zatem nie ma pewności czy zapoznał się z jej treścią i w ten sposób dowiedział się o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku. Także na podstawie treści odwołania nie da się wyprowadzić jednoznacznego wniosku o tym, że L. C. znał dokładnie treść zaskarżonej wówczas decyzji. Nie można pominąć milczeniem i automatycznie uznać za mało wiarygodne twierdzeń skarżącego dotyczących tego kiedy dowiedział się on o decyzji z 27 listopada 2003 roku, a przecież L. C. utrzymuje, iż miało to miejsce w połowie maja 2004 roku. Zbyt wielkim uproszczeniem ze strony organów obu instancji było uznanie, że skoro L. C. zaskarżył decyzję z 14 stycznia 2004 roku to znał dokładnie jej treść zwłaszcza, że decyzja ta nie była skarżącemu doręczona. Sąd nie podziela też zdania organu, że skarżący mógł się dowiedzieć o przedmiotowej decyzji z pisma przewodniego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2004 roku, przy którym zostało przesłane odwołanie do organu odwoławczego. W aktach brak jest dowodu, że pismo zostało doręczone stronie skarżącej, nadto z informacji tam zawartej trudno byłoby wyprowadzić wniosek, iż zawierało ono informację o decyzji z listopada 2003 roku. Natomiast skarżący powinien dowiedzieć się o decyzji z dnia 27 listopada 2003 roku, wówczas gdy otrzymał decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 13 kwietnia 2004 roku, znak "[...]" o umorzeniu postępowania odwoławczego. Jednakże w aktach sprawy brak jest informacji, kiedy została ona doręczona nie wiadomo więc czy miało to miejsce jeszcze w kwietniu czy też może już w maju 2004 roku. Organy wydające decyzje w niniejszej sprawie powinny szczegółowo zbadać tę kwestię, a nie wydaje się to rzeczą trudną bo wystarczy odnaleźć poświadczenie odbioru decyzji przez skarżącego. Tak jak to już zaznaczono wcześniej, odniesienia się organu lub organów wymagają twierdzenia L. C. co do tego kiedy dowiedział się o decyzji z 27 listopada 2003 roku, oczywistym jest, że twierdzeniom tym można dać wiarę lub nie, ale zawsze należy wyjaśnić motywy zajętego stanowiska. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie można było w sposób jednoznaczny i precyzyjny stwierdzić kiedy skarżący dowiedział się o decyzji z 27 listopada 2003 roku, ale ustalenie to jak się wydaje nie powinno być rzeczą, trudną, gdyż wystarczające będzie wykonanie zaleceń sądu wskazanych w niniejszym uzasadnieniu. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji oraz na podstawie art. 152 orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Ponadto Sąd w oparciu o art. 200 powyższej ustawy zasądził na rzecz skarżącego poniesione przez niego koszty postępowania sądowego.