II SA/Ol 79/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2013 r. sprawy ze skargi spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych – umorzenie postępowania odwoławczego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]"r., Nr "[...]", Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania spółki "A", umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie wydanej przez Dyrektora Izby Celnej decyzji z dnia "[...]" r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia "[...]" r. w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z cofnięciem przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła spółka "A", żądając jej uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji oraz zasądzenia na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania sądowoadnimistracyjnego. Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez umorzenie jedynie postępowania odwoławczego podczas, gdy w przypadku cofnięcia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, organ winien umorzyć postępowanie w całości, bowiem całe postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 54 § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wobec uwzględnienia skargi w całości. Organ wskazał, że decyzją z dnia "[...]" r. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. i umorzył postępowanie w tej sprawie, stwierdzając jednocześnie, że decyzja z dnia "[...]" nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż cofnięcie wniosku przez stronę skutkuje koniecznością umorzenia całego postępowania w sprawie, nie zaś tylko postępowania odwoławczego. Decyzja ta została doręczona skarżącej Spółce w dniu 6 lutego 2013 r. Pismem z dnia 7 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej Spółki cofnął wniesioną skargę, podtrzymując jedynie żądanie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: ustawą p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, str. 403). Stosownie do treści wskazanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy Dyrektor Izby Celnej po wniesieniu skargi przez Spółkę uwzględnił zarzuty w niej zawarte i decyzją z dnia "[...]" r. uwzględnił skargę, uchylając własną decyzję z dnia "[...]" r. oraz decyzję z dnia "[...]" umarzając jednocześnie postępowanie w sprawie. Tym samym, nastąpiło zdarzenie, w wyniku którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Mimo bowiem, iż skarga strony została przekazana Sądowi wraz z decyzją organu odwoławczego wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., to postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte z chwilą złożenia skargi w organie odwoławczym, stosownie do art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 439 i nast.). Skoro w niniejszej sprawie organ skorzystał z możliwości uchylenia w trybie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w pierwszej instancji i jednocześnie umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa warmińsko – mazurskiego, to wszczęte postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego obejmujących uiszczony przez stronę skarżącą wpis w kwocie 500 zł oraz koszty zastępstwa prawnego adwokata - § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.