II SA/Ol 790/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2018 r. wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]" w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga J. D. (dalej zwanej skarżącą) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej zwanego Kolegium) z dnia "[...]" w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Skarga ta została przekazana Sądowi przez Kolegium wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W skardze tej skarżąca zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium nie podając jednak żadnego uzasadnienia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302); dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w cytowanym powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest określenie zobowiązania skarżącej do ponoszenia konkretnej opłaty (303 zł. miesięcznie) za pobyt jej matki w domu pomocy społecznej. Nawet więc w przypadku wyegzekwowania tej opłaty przed rozpoznaniem skargi, późniejsze ewentualne uwzględnienie skargi nie spowoduje nieodwracalnych skutków, gdyż w takim przypadku, określona w decyzji należność zostanie skarżącej zwrócona. Istnienia innych okoliczności, które mogłyby prowadzić do odmiennych wniosków i wskazywać na takie zagrożenie, podobnie jak i na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie wykazała także skarżąca. Wymaga bowiem podkreślenia, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Do skargi załączone zostały jedynie dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz zarobków skarżącej i jej męża, a także wydatków, jakie skarżąca ponosi na utrzymanie mieszkania, a w skardze skarżąca ponadto wskazała na swoje problemy zdrowotne. Jednak bez stosownego uzasadnienia, w kontekście wskazanych powyżej przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny, jak ponoszenie przez skarżącą opłaty za pobyt jej matki w domu pomocy społecznej w kwocie 303 zł. miesięcznie, może rodzić niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć w tym miejscu należy, że jak podała sama skarżąca w skardze, a co znajduje potwierdzenie także w załączonych do skargi dokumentach, skarżąca wraz z mężem otrzymuje wynagrodzenie łącznie w wysokości "[...]" zł., zaś opłaty za mieszkanie kształtują się w granicach 850 zł. w okresie grzewczym i 500 zł. w okresie letnim. Skarżąca nie podała natomiast, jakie ponosi wydatki związane z deklarowanym zakupem leków oraz korzystaniem z pomocy lekarskiej. W tych okolicznościach nie sposób uznać, aby ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji Kolegium, przed wydaniem przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnieniem się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.), mogło rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą wreszcie przemawiać podnoszone przez skarżącą argumenty, mające w jej ocenie wskazywać na wadliwość tej decyzji. Argumenty te nie stanowią bowiem okoliczności wypełniających przesłanki udzielenia tymczasowej ochrony w zakresie wykonalności decyzji. Ocena legalności zaskarżonej decyzji, w tym i zasadności podnoszonych w skardze zarzutów względem tej decyzji, dokonywana jest bowiem przez Sąd w wyroku, a nie w postanowieniu wydanym na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.