II SA/Ol 800/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2005 r. sprawy ze skargi C. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia L umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić C. M. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 14 października 2004r. J. M. i C. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., skargę na decyzję tegoż Kolegium z dnia 20 września 2004 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O., wydaną w dniu 19 lipca 2004 r., w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż Kolegium nie uwzględniło ich wniosku o zaliczenie na poczet opłaty adiacenckiej wartości przejętej na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości będącej własnością ich rodziców położonej przy ul. W. Skarżący zarzucili też rzeczoznawcy majątkowemu brak staranności przy sporządzeniu wyceny nieruchomości. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie. Z uwagi na fakt, iż skarga została wniesiona na decyzję, którą ustalono opłatę adiacencką wyłącznie J. M. oraz G. A., będącym współwłaścicielami nieruchomości położonej w O., przy ul. W. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 216/1, 216/2 i 216/3, obręb 121, pismem z dnia 7 lutego 2005r. C. M. cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l w związku z art. 60 ustawy tejże i umorzył postępowanie oraz na podstawie art. 232 § l pkt 2 orzekł o zwrocie połowy wpisu sądowego.