II SA/Ol 803/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy Nr "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie regulaminu określającego wysokość stawek oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem procesowym z dnia 2 listopada 2005 r. skarżący organ poinformował Sąd, iż wobec podjęcia przez Radę Gminy uchwały Nr "[...]" z dnia 7 października 2005r. w przedmiocie zmiany uchwały Rady Gminy z dnia 30 marca 2005 r. Nr "[...]" w sprawie regulaminu określającego wysokość stawek oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków, cofa skargę w zakresie § 9 ust. l i 2 oraz § 14 ust. 2 i 3 zaskarżonej uchwały, podtrzymując jednocześnie skargę odnośnie § 7 ust. 2 załącznika do uchwały Nr "[...]"Rady Gminy. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 6 grudnia 2005 r. pełnomocnik Wojewody przyznał, że zarzut - zawarty w skardze -dotyczący treści § 7 ust. 2 uchwały z dnia 30 marca 2005 r. jest niezasadny. Postanowienie, że "nauczyciel, który realizuje obowiązkowy wymiar zajęć zgodnie z art. 42 ust. 4a Karty Nauczyciela, nie może mieć przydzielonych godzin ponadwymiarowych z wyjątkiem doraźnych zastępstw" jest bowiem zgodne z art. 42 ust. 5 a z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela /Dz. U. z 2003 r. nr 118 poz. 1112 ze zm./. W związku z powyższym strona skarżąca uznała, iż przedstawiona argumentacja przemawia za uwzględnieniem wniosku o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z unormowaniami art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l i § 2 w związku z art. 60 powołanej ustawy, należało umorzyć postępowanie sądowe.