II SA/Ol 803/10

PostanowienieWSA w Olsztynie2010-12-06

Skład orzekający: Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu dla osoby skarżącej w sprawie zasiłku stałego może zostać uwzględniony na podstawie przedstawionych okoliczności majątkowych i rodzinnych?
Ratio decidendi
Ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał wiarygodnie swojej sytuacji majątkowej, gdyż źródła pokrywania wydatków opierały się głównie na pożyczkach, co nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący Z.R. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku stałego. Z.R. przedstawił informacje o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, braku stałych dochodów i niewielkim majątku. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych podał, że większość wydatków pokrywa pożyczkami od znajomych. Skarga Z.R. na decyzję została wcześniej oddalona.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono ustanowienia pełnomocnika dla skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odmówić ustanowienia pełnomocnika. Z.R., którego skarga na decyzję w sprawie zasiłku stałego została oddalona wyrokiem z dnia 5 października 2010 r., zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W jego uzasadnieniu stwierdził, iż jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, samotną, niezdolną do podjęcia pracy, bez stałych dochodów i środków do życia. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika nadto, iż jedyny majątek skarżącego stanowi mieszkanie o pow. 30 m2, a jedynym jego dochodem są "dobrowolne alimenty od rodziców" w kwocie 30 zł miesięcznie. Nadmienił on, iż pieniądze z podziału majątku przeznaczył na zakup mieszkania i remont, by nie stać się bezdomnym; dwa razy miał udar mózgu, ma przepisane leki ale nie przyjmuje ich, gdyż go na to nie stać. Skarżący został zobowiązany do złożenia: (1) oświadczenia podającego przeciętną miesięczną wysokość poszczególnych wydatków i wskazującego źródła pokrywania każdego z nich, (2) wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy, (3) dowodów opłacenia należności mieszkaniowych za październik 2010 r. W odpowiedzi oświadczył, że "średni wydatek z miesiąca października wyniósł 350 zł - życie 30 zł dobrowolne alimenty od rodziców, 320 zł pożyczył(-) od znajomych 135 zł - czynsz, 90 zł wpłaca na konto spółdzielni Urząd Miejski w P., 45 zł pożyczył(-) od znajomych 55 zł - energia elektryczna, pieniądze pożyczył(-) od znajomych." Do pisma załączył kopie potwierdzeń wpłat należności za czynsz i energię elektryczną oraz wyciąg z rachunku oszczędnościowego za okres od 1 sierpnia do 29 listopada 2010 r. (saldo początkowe: 3,36 zł, saldo końcowe: 3,39 zł). W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje: Ponieważ strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.)], zakres rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z regulacji tej jednoznacznie wynika, iż strona winna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które przekonują o zasadności poczynienia na jej rzecz wyjątku od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania sądowego (art. 199 p.p.s.a.). W tym celu, w myśl art. 252 p.p.s.a., żądanie zgłasza się na odpowiednim formularzu, w którego rubryki wpisuje się szczegółowe informacje o stanie rodzinnym i majątkowym. Jedynym instrumentem pozwalającym na ich weryfikację jest unormowanie zawarte w art. 255 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, istnieje możliwość skierowania do wnioskodawcy wezwania o dostarczenie dodatkowego oświadczenia, czy przedłożenia dokumentów źródłowych. Czynności te podejmowane są po to, aby umożliwić mu należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, czyli uzupełnienie wniosku w przypadku, kiedy okoliczności w nim wskazane nie okażą się, zdaniem sądu, wystarczające do uznania przesłanek z art. 246 § 1 p.p.s.a. za uprawdopodobnione. Tak też należało postąpić w sytuacji, gdy skarżący nie objaśnił, w jaki sposób jest w stanie utrzymać się za 30 zł miesięcznie. Odpowiedź na pytanie o źródła pokrywania wydatków jest jednak równie nieprzekonywująca. Jak bowiem inaczej ocenić twierdzenie, z którego wynika, iż w 78% są nimi pożyczki od znajomych skarżącego (420 zł miesięcznie), skoro przedstawia się on jako osoba znajdująca się w sytuacji nie rokującej nadziei na ich spłatę. W takim razie, zdaniem orzekającego, nie sposób uznać, iż skarżący uwiarygodnił okoliczności uzasadniające jego żądanie. Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło