II SA/Ol 804/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D., B.D., B.W. i J.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości wykazanych w inwentaryzacji postanawia odrzucić skargę M.D. i B.B. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze, na skutek odwołania M.D., B.D., B.W. i J.W., w sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta O. z dnia [...] (zmienianej kolejnymi decyzjami) w zakresie odroczenia terminu wykonania prac polegających na usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości w inwentaryzacji z dnia 30 grudnia 2014r. Jak wynika z adnotacji na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję skierowanej do M.D., korespondencja ta odebrana została przez dorosłego domownika w dniu 13 kwietnia 2016r, natomiast korespondencja kierowana do B.D. odebrana została także przez dorosłego domownika w dniu 13 kwietnia 2016r. Na wskazaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnieśli między innymi pp. M.D. i B.D., za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w dniu 16 maja 2016r. (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym). Skarga ta została jednak podpisana jedynie przez M.D. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie, bowiem skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku zaś nie uwzględnienia wniosku o odrzucenie wniesiono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie, jak również podpisanie wniesionego środka zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie zaś B.D. nie podpisał wniesionej skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej: ustawą ppsa., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy ppsa. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Jak wynika z przekazanych Sądowi akt administracyjnych tej sprawy skarżona decyzja została doręczona M.D. w dniu 13 kwietnia 2016r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), zatem ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 13 maja 2016r. Wskazać pozostaje, że organ w skarżonej decyzji w sposób prawidłowy pouczyło o terminie i sposobie wniesienia skargi. Ponieważ przesyłkę zawierającą skargę na decyzję z dnia 12 kwietnia 2016r. nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 maja 2016r., zaś sporządzono skargę w dniu 14 maja 2016r., czyli już po terminie, należało uznać, że skarga Pani M.D. została wniesiona 3 dni po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Ponieważ skarżąca ta nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę M.D. jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odnośnie skargi wniesionej przez B.B., który nie podpisał skargi wskazać należy, że stosownie do art. 46 § 1 ustawy ppsa. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2 ww. przepisu). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej - art. 49 § 1 ustawy ppsa. Zgodnie zaś do art. 57 § 1 ustawy ppsa. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, ze skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy ppsa. Jak wynika z przekazanej sądowi skargi nie została ona osobiście podpisana przez B.D., wobec czego stosownie do art. 49 § 1 ustawy ppsa wezwano tego skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia strona skarżąca odebrała je w dniu 23 czerwca 2016r. Odbiór przesyłki pokwitował dorosły domownik I.D., wobec czego skutecznego doręczenia dokonano w trybie art. 72 § 1 ustawy ppsa. Skarżący winien zatem skutecznie uzupełnić brak formalny wniesionej skargi polegający na braku osobistego jej podpisu w terminie do dnia 30 czerwca 2016r. Pouczono skarżącego o konsekwencji nie uzupełnienia braku formalnego skargi, lecz mimo tego strona nie nadesłała podpisanej skargi do Sądu. W tym stanie sprawy wobec nie uzupełnienia braku formalnego skargi, koniecznym było odrzucenie skargi B.D. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy ppsa. Na marginesie należy jedynie wyjaśnić, że odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia