II SA/Ol 808/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa spółka A na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie utworzenia spółki postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (trzystu złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 30 maja 2008r. Rada Miejska podjęła uchwałę w przedmiocie utworzenia spółki. W dniu 17 września 2008r. Przedsiębiorstwo spółka A wniosło za pośrednictwem organu skargę do tutejszego Sądu na wymienioną uchwałę, żądając stwierdzenia jej nieważności. Spółka powołując się na naruszenie interesu prawnego zarzuciła zaskarżonej uchwale obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 509 i 519 Kodeksu cywilnego, art. 10 ustawy o gospodarce komunalnej i art. 28 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., iż po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (co miało miejsce dnia 4 lipca 2008r. - według skarżącej) Rada Miejska nie ustosunkowała się do wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia prawa, w związku z powyższym 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 5 września 2008r. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (Art. 52 § 3 p.p.s.a.). Art. 52 § 4 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca w art. 53 § 1 p.p.s.a. wskazał, że skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07( ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83 nr LEX 260435) wskazał, iż w paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć, i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu, i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu określonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 P.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej. Zgodnie więc z regułami wskazanymi w art. 52 § 4 i 53 § 2 p.p.s.a. skarżąca winna przed wniesieniem skargi do Sądu wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie zaś wywieść skargę w terminie trzydziestu dni od dnia udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie sześćdziesięciu dni w przypadku, gdyby organ nie udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika tymczasem, że skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa 2 lipca 2008r., o czym świadczą pieczęcie widniejące na egzemplarzu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie udzielił odpowiedzi skarżącej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 2 lipca 2008r. Oznacza to, iż skarżąca mogła wnieść skutecznie skargę do Sądu do dnia 1 września 2008r. (włącznie). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym 17 września 2008r. o czym świadczy data stempla pocztowego. Skarga została nadana więc po terminie do jej wniesienia. Wskazać należy, iż niezasadny jest sposób liczenia terminu do wniesienia skargi zaprezentowany w skardze. Jest on bowiem sprzeczny z wykładnią językową cytowanych przepisów. Nie uwzględnia również sposobu liczenia tego terminu przedstawionego w przytoczonej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na względzie, skargę jako spóźnioną, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało odrzucić. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.