II SA/Ol 809/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.Z. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać W.Z. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku z dnia 12 września 2007 r., W.Z. wniósł o zwolnienie od dalszych kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". "[...]". W odpowiedzi na wezwanie do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, W.Z. przesłał, złożony na urzędowym formularzu, wniosek z dnia 24 września 2007 r. Wnosząc w nim o zwolnienie od kosztów sądowych, w uzasadnieniu oświadczył, iż "[...]" jest stałym zasiłkobiorcą w ośrodku pomocy społecznej i dlatego też każda złotówka jest dla niego ważna zwłaszcza, że choruje i ponosi duże wydatki na leki i leczenie. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy mieszkanie komunalne. Jedynym stałym źródłem dochodu skarżącego jest natomiast zasiłek stały w kwocie 444 zł. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Sytuacja ta jest bowiem tak zła, że zmusza skarżącego do utrzymywania się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Jak bowiem wynika z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim oświadczenia, jedynym stałym źródłem dochodu skarżącego jest zasiłek stały w maksymalnej wysokości 444 zł, ponadto skarżący korzysta okresowo z innych świadczeń z pomocy społecznej. Nie posiada natomiast żadnych oszczędności ani też w istocie żadnego majątku, gdyż lokal w którym mieszka należy do zasobów komunalnych. "[...]". "[...]". Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego, stwierdzić należy, iż dysponując dochodem z tytułu zasiłku stałego w wysokości 444 zł nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania, tym bardziej, że ze wskazanej kwoty musi zabezpieczyć środki na pokrycie części opłat związanych z utrzymaniem mieszkania ("[...]"), a także inne nie wykazane przez niego wśród wydatków miesięcznych, wydatki konieczne m.in. w postaci wydatków na wyżywienie, leki, odzież, itp. Na stanowisko to nie ma natomiast wpływu to, że część tych potrzeb finansowana jest zapewne z otrzymywanych dodatkowo przez skarżącego świadczeń z pomocy społecznej, gdyż te są co do zasady przyznawane w celu zaspokojenia niezbędnych potrzeb bytowych i ich pobieranie potwierdza jedynie to, że osoba korzystająca z tych świadczeń znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji i nie może liczyć w zakresie jej poprawy na pomoc innych osób, w tym rodziny. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż w sytuacji skarżącego za obiektywnie niemożliwe uznać należy również poczynienie oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na opłacenie kosztów sądowych, które mogą pojawić się na obecnym i dalszych etapach postępowania sądowego. W świetle zaś powyższego, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.