II SA/Ol 811/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata. We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca – M. S. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, że jest osobą schorowaną, praktycznie bez środków na utrzymanie. W jej ocenie udział pełnomocnika w sprawie jest konieczny. Sprawa jest skomplikowana, a ona sama sobie nie poradzi - nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika, nie ma też nikogo z rodziny kto mógłby jej pomóc, nie ma również środków na podróż na rozprawę. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi sama gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Zgodnie z rubryką nr 10 źródłem jej dochodu jest renta w kwocie "[...]". W rubryce nr 11 skarżąca wykazała ciążące na niej wydatki: czynsz - "[...]", koszty leczenia - "[...]" i "pożyczka u znajomej" - "[...]". Ze znajdującej się w aktach administracyjnych aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia "[...]" wynika dodatkowo, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu "[...]", z uwagi na stan zdrowia wymaga "[...]". Otrzymuje rentę w wysokości "[...]" netto, pomniejszaną o kwotę "[...]" z powodu egzekucji. Skarżąca korzysta z pomocy w formie dodatku mieszkaniowego oraz okresowo ze specjalnych zasiłków celowych na zaspokojenie różnych potrzeb. Z wywiadu środowiskowego z dnia "[...]" wynika natomiast, że skarżąca zajmuje mieszkanie komunalne. Mając na uwadze powyższe zważyć należy, co następuje: Wobec tego, że z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skarżąca nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie zawodowego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanych z tym kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku koniecznego dla niej utrzymania. Wskazać należy, że obecnie jedynym stałym źródłem dochodu skarżącej jest renta, która po potrąceniach, wynosi zaledwie "[...]". Renta ta nie jest wystarczająca na pokrycie wszystkich wydatków niezbędnych skarżącej, co zmusza ją do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej. W świetle powyższego za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącej adwokata, bowiem w jej obecnej sytuacji finansowej zgromadzenie środków pieniężnych na ten wydatek jest obiektywnie niemożliwe, a skarżąca nie posiada również środków majątkowych, które umożliwiłyby jej poniesienie wskazanych kosztów postępowania. W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 249a p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.