II SA/Ol 813/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 21 marca 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (dwieście złotych). Decyzją z dnia 21 marca 2016 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]" uchyliło własną decyzję z dnia 14 września 2015 r. i odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy "[...]" z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce "[...]" . W skardze, złożonej na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, "[...]" zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późn. zm.) oraz art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz art. 61 ust. 4 w zw. z art. 1-4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także art. 7 i 8 ustawy o lasach. W konsekwencji powyższych naruszeń, organ ocenił jako prawidłowy ustalony rodzaj zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej na przedmiotowej działce, który jest sprzeczny z istniejącą na sąsiadujących działkach zabudową rolno -przemysłową. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 13 czerwca 2016 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egz. odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 27 czerwca 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 4 lipca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł i nadesłała pismo procesowe w 3 egzemplarzach – Uzupełnienie materiału dowodowego. Tym samym, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego wniesionej skargi, gdyż nie nadesłała wymaganych odpisów skargi mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Niedołączenie zaś przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), powoływanej daje jako p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępny [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Jednocześnie wobec faktu, że skarga została odrzucona, stronie skarżącej przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.