II SA/Ol 821/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2007r. zażalenia na opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 25 września 2007r., oddalił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy. W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 28 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu R. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. B.. Dnia 24 października 2007r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 września 2007r., sygn. akt II SA/OL 821/06. Radca prawny podkreśliła, że nie znajduje podstaw prawnych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, a powyższy wyrok odpowiada prawu. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie tej opinii, które zostało przyznane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 października 2007r. Pismem z dnia 5 listopada 2007r. S. K. wniosła zażalenie na odmowę wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007r. w przedmiocie warunków zabudowy. Podniosła w nim zarzuty odnoszące się do stwierdzonego przez pełnomocnika braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i sporządzonej przez nią opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Strona wniosła o odrzucenie tej opinii poprzez nadanie biegu do wniesienia skargi kasacyjnej, zarzucając jednocześnie radcy prawnemu bezprawne uchylenie się od swoich obowiązków i narażenie tym samym skarżącego na szkodę. Wnioskowała również o wyłączenie od dalszego udziału w sprawie radcy prawnego M. B. i o poinformowanie Izby Radców Prawnych o jej uchybieniach, a także wyznaczenie innego pełnomocnika w celu sporządzenia i wniesienia przez niego skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności zażalenia poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Faza wstępna postępowania zażaleniowego zaczyna się przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który bada jego dopuszczalność na zasadach określonych w art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zm.). Zgodnie z dyspozycją art. 197 § 2: "Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej". Natomiast stosownie do art. 178 wymienionej ustawy: "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie." Stosownie więc do powyższego przepisu zażalenie w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne ze względu na przyczyny o charakterze przedmiotowym. Strona skarżąca wskazała w swoim piśmie, że przedmiotem zażalenia nie jest konkretne rozstrzygnięcie sądu. Jej zarzuty dotyczyły opinii pełnomocnika, a zażalenie nie przysługuje na opinię sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika, dotyczącą braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przepisy ustawowe nie przewidują zaskarżania tego rodzaju pism, zażalenie jest bowiem środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień i zarządzeń. Sąd nie jest również władny do oceny wzajemnych relacji dotyczących strony i reprezentującego ją pełnomocnika jak również rozstrzygać na wniosek strony czy zaprezentowane przez jej pełnomocnika stanowisko dotyczące braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest słuszne. Tym samym nie jest rolą sądu badanie zasadności opinii sporządzonej przez radcę prawnego odnośnie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, należy jednak zauważyć, że żaden przepis ustawowy dotyczący procedury przed sądami administracyjnymi nie obliguje profesjonalnego pełnomocnika strony do obowiązkowego złożenia w każdym przypadku wspomnianego środka zaskarżenia. Reasumując raz jeszcze stwierdzić należy, iż niedopuszczalne jest zażalenie na opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego skarżącemu z urzędu. Wobec tego, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie należało odrzucić.