II SA/Ol 824/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Mikołajkach z dnia 14 marca 2016 r., nr XII/5/2016 w przedmiocie określenia kryteriów naboru do publicznych przedszkoli na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 18 maja 2016 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Rady Miejskiej w Mikołajkach uchwałę tego organu z dnia 14 marca 2016 r., nr XII/5/2016 w sprawie określenia kryteriów naboru do publicznych przedszkoli na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego oraz dokumentów niezbędnych do potwierdzenia tych kryteriów. Organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności § 2 tej uchwały, zgodnie z którym w przypadku równorzędnych wyników uzyskanych po drugim etapie postępowania rekrutacyjnego o pierwszeństwie przyjęcia kandydata decyduje komisyjne losowanie. Zarzucił, że zapis ten narusza art. 20 c ust. 4 i 6 ustawy o systemie oświaty, określające kryteria naboru do przedszkola. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. poz. 718.), zwanej dalej p.p.s.a. Udokumentował, że uchwałą z dnia 31 maja 2016 r., nr XIV/82/2016 zmienił zaskarżoną uchwałę poprzez wykreślenie z niej § 2. Pismem procesowym z dnia 27 czerwca 2016 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski cofnął skargę wobec uwzględnienia skargi przez organ w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.