II SA/Ol 83/05

Dnia 9 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2005 roku sprawy ze skargi T. C. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" roku, Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 14 grudnia 2004 roku Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, po ponownym rozpatrzeniu spawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 20 września 2004 roku w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że opisywane przez stronę przeżycia okresu wojennego, związane z pozbawieniem opieki rodziców (śmierć matki) nie są represjami w rozumieniu ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, co uniemożliwia potraktowanie ich jako działalności kombatanckiej lub innej równorzędnej z taką działalnością. W dniu 5 stycznia 2005 roku (data nadania przesyłki pocztowej) T. C. wniósł skargę na po wyższą decyzję, żądając jej uchylenia. W odpowiedzi organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, zostało doręczone skarżącemu, w dniu 9 lutego 2005 roku, wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. (słownie sto złotych) wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych zaniedbania powyższego obowiązku. Mając na względzie, że należny w sprawie wpis nie został uiszczony przez skarżącego w wyznaczonym terminie, skargę należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy.