II SA/Ol 83/13

PostanowienieWSA w Olsztynie2013-03-13

Skład orzekający: Katarzyna Matczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez kilku skarżących, których uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne, podlega odrzuceniu w całości z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego przez jednego ze skarżących?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez kilku skarżących, których uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne, podlega odrzuceniu w całości, jeśli jeden ze skarżących nie uiści należnego wpisu sądowego pomimo wezwania. Wpis sądowy jest należny odrębnie od każdego skarżącego, którego uprawnienia nie są wspólne, a nieuiszczenie go przez jednego z nich skutkuje odrzuceniem jego skargi, a w konsekwencji, jeśli pozostałe skargi nie spełniają wymogów formalnych lub nie zostały opłacone, może prowadzić do odrzucenia całej skargi.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę A.K., J. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz odmowy zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o ochronie przyrody. Sąd wezwał A.K. oraz J. i M.K. do uiszczenia wpisu sądowego. Wpis został uiszczony jedynie przez J.K., co zwolniło z tego obowiązku M.K., jednak A.K. nie uiścił wpisu, mimo że jego uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia nie były wspólne z rodzicami.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę A.K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A.K., J. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usuniecie drzew i krzewów postanawia odrzucić skargę A.K. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 83 ust. 1 pkt 1, art. 84 ust. 1, 2 i 3, art. 85 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia p. J.K. na usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości oznaczonych jako działki: nr [...] obręb J., nr [...] obręb S. oraz odmowy zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości oznaczonych jako działki: [...] i nr [...] obręb W., nr [...] w obrębie J. oraz ustalenia opłaty za usunięcie drzew i krzewów w wysokości 11.268.443,57 zł. W dniu 5 stycznia 2013 r. [data nadania przesyłki w UP] J. i M.K. oraz A.K. wnieśli, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na tę decyzję z zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 14-25 decyzji Burmistrza Miasta, czyli w części w jakiej odmówiono zezwolenia na wycinkę drzew i krzewów, zarzucają podjętemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 w związku z art. 77 kpa poprzez jego niezastosowanie wyrażające się brakiem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zaniechaniu sprawdzenia czy obszary, których dotyczyło postępowanie objęte zostało programem Natura 2000 oraz czy doszło do wyznaczenia w nich stref ochronnych, braku przeprowadzenia rzeczowej analizy skutkującej na treść rozstrzygnięcia, naruszenia art. 107 § 1 i 3 kpa. poprzez brak uzasadnienia decyzji i odniesienia się do wszystkich zarzutów oraz art. 83 ust. 2c ustawy o ochronie środowiska poprzez brak obowiązkowego przeprowadzenia oględzin działek. Mając na uwadze wskazane naruszenia wniesiono o uchylenie kwestionowanej decyzji w części w zakresu w jakim odmówiono wnioskodawcy udzielenia pozwolenia na wycięcie drzew. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 4 lutego 2013 r. A.K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Tego samego dnia Przewodnicząca Wydziału II Sądu wezwała J. i M. małżonków K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Wyjaśniono, że uiszczenie wpisu przez jedno ze skarżących J. lub M. K. zwalnia drugą stronę z obowiązku jej uiszczenia. Zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone p. A.K. w dniu 7 lutego 2013 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Wpis został jedynie uiszczony przez p. J.K. w dniu 12 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu wynika, że przesyłka dla p. A.K. została doręczona w dniu 7 lutego 2013 r. dorosłemu domownikowi - babci M.K. w trybie przewidzianym przez przepis art. 72 § 1 ustawy ppsa. Zatem uiszczenie wpisu sądowego przez A.K. winno nastąpić w terminie do dnia 14 lutego 2013 r. W zakreślonym ustawowym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, Natomiast wpis uiszczony został jedynie przez ojca J.K., bowiem stosownie do art. 51 ustawy ppsa. w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przez kilku uprawnionych skarżących tj. A.K. oraz J. i M. małżonków K. Stosownie do art. 214 § 1 ustawy ppsa. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne jedynie w przypadku małżonków K., dlatego też wniesienie opłaty sądowej - wpisu -przez jednego z małżonków zwalnia od konieczności uiszczenia takiej opłaty drugiego małżonka. Natomiast w odniesieniu do syna A.K. należy wyjaśnić, że jego uprawnienia wynikające z przedmiotu zaskarżenia nie są wspólne, gdyż skarżona decyzja dotyczy także nieruchomości stanowiących jego własność. Wobec powyższego winien on uiścić należy wpis niezależnie od uiszczenia tej opłaty przez swoich rodziców, których uprawnienia wynikają z własności innych nieruchomości niż nieruchomości syna. Skarżący został pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu, a wobec tego bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu spowodował odrzucenie jego skargi, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło