II SA/Ol 831/18

Dnia 21 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński sędzia WSA Katarzyna Matczak Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 roku sprawy ze skargi M. T. reprezentowanego przez ustawową przedstawicielkę B. R. na decyzję Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I i II Stopnia z dnia "[...]" w przedmiocie nieprzyjęcia ucznia do szkoły muzycznej - oddala skargę. W dniu 30 listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga M. T. (dalej zwanego "skarżącym"), reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego matkę B. R., na rozstrzygnięcie Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w O. (dalej zwanego "Dyrektorem Szkoły") z dnia "[...]", mocą którego podtrzymano rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej z dnia "[...]" o odmowie przyjęcia skarżącego do klasy pierwszej Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w O. (dalej zwanej "PSM II ST."). Skarga ta została przekazana tutejszemu Sądowi przez organ, którego działanie zaskarżono wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Jak wynika zaś z przekazanych Sądowi akt sprawy, w dniu 5 czerwca 2018 r. skarżący, reprezentowany przez oboje rodziców, złożył trzy wnioski o przyjęcie do PSM II ST. odpowiednio na następujące specjalności: instrumentalistyka – instrumenty dęte, instrumentalistyka i rytmika - perkusja, instrumentalistyka i rytmika – rytmika. Do wniosków załączono zaświadczenia lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do uczęszczania do tego typu szkoły. W dniu "[...]" przeprowadzony został egzamin wstępny do PSM II ST. w wybranych przez skarżącego specjalnościach, podczas którego, jak wynika ze sporządzonych protokołów, skarżący nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Po udostępnieniu listy kandydatów, którzy uzyskali wynik niekwalifikujący do przyjęcia do klasy pierwszej PSM II ST. przedstawiciel ustawowa skarżącego złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia skarżącego do PSM II ST. W uzasadnieniu Komisji Rekrutacyjnej podano, że przyczyną odmowy przyjęcia skarżącego do PSM II ST. na specjalność Instrumentalistyka i Rytmika jest uzyskanie przez niego niewystarczającej ilości punktów z egzaminu wstępnego. Wskazano, że skarżący z egzaminu z kształcenia słuchu w części pierwszej (pisemnej) otrzymał 29,5 punku z 73, co stanowi 40% wymaganych punktów, w części drugiej (ustnej) otrzymał natomiast 12 punktów z 30, co także stanowi 40% wymaganych punktów; średnia otrzymanych punktów z egzaminu z kształcenia słuchu wyniosła zatem 40%. Zrelacjonowano, że w części praktycznej skarżący osiągnął średnią w wysokości 15 punktów, gdyż otrzymał odpowiednio: - z egzaminu na specjalność instrumentalistyka: na klarnet 13 punktów, na perkusję 14 punktów; - z egzaminu na specjalność rytmika: z egzaminu praktycznego z instrumentu (program wykonany na fortepianie i klarnecie) 14 punktów, z egzaminu sprawdzającego predyspozycje muzyczne i ruchowe 16 punktów. Wyjaśniono, że minimalna ilość punktów potrzebna do uzyskania przez kandydata z egzaminu z kształcenia słuchu wynosi 60%, a minimalna ilość punktów z części praktycznej to 17. Skonstatowano, że skarżący nie uzyskał wystarczającej ilości punktów z egzaminu wstępnego do PSM II ST. W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej przedstawiciel ustawowa skarżącego wniosła o jego uchylenie i przyjęcie skarżącego do PSM II ST. Zarzuciła przy tym naruszenie przepisów Prawa oświatowego i rozporządzeń wykonawczych poprzez nieprawidłowy przebieg egzaminu z kształcenia słuchu oraz niewłaściwe warunki, w jakich został przeprowadzony ten egzamin. Podała, że egzamin odbywał się na sali byłej Filharmonii, gdzie brak było ławek lub stolików do napisania egzaminu (dzieci dostały na kolana podkładki na kartki, na których pisały egzamin), brak było światła dziennego i dostatecznego oświetlenia (na sali panował półmrok). Wskazała także, że na sali tej była inna akustyka niż w salach, w których odbywały się lekcje kształcenia słuchu (ściany murowane), a na Sali było obecnych ponad siedemdziesiąt osób, co uniemożliwiało skupienie i właściwe odsłuchanie zadań muzycznych. Zauważyła ponadto, że między osobami była mała odległość, gdyż siedzenia były ułożone jak na sali koncertowej. Zarzuciła również brak uwzględnienia podczas egzaminu dysgrafii skarżącego, który to fakt był powszechnie znany, gdyż skarżący był uczniem PSM I ST. Wyraziła także przypuszczenie, że na wyniki z egzaminu praktycznego mógł mieć wpływ sposób kształcenia muzycznego, gdyż skarżący został przyjęty jako sześciolatek do klasy klarnetu (inne są zaś możliwości 6 i 7 latka w zakresie uczenia – koordynacja, a ponadto inne uwarunkowania medyczne - kształtowanie się zatok i inna odporność - katary, przeziębienia), w klasie czwartej przeprowadzono reformę edukacji muzycznej (muzykowanie zespołowe, ograniczenie lekcji indywidualnych z nauczycielem), a w roku szkolnym 2017/2018 przeprowadzono remont szkoły muzycznej, który powodował długie przerwy w edukacji muzycznej (przerwa zimowa trwała prawie 2 miesiące), wcześniejsze zakończenie roku szkolnego (2 czerwca 2018 r.) i dodatkowe odrabianie lekcji w soboty, gdzie dzieci nie zawsze mogły być obecne z uwagi na inne zobowiązania edukacyjne (np. liga szachowa). Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia "[...]" Dyrektor Szkoły podtrzymała ustalenia komisji rekrutacyjnej o odmowie przyjęcia skarżącego do pierwszej klasy PSM II ST. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, że w ocenie przewodniczącego komisji rekrutacyjnej, członków komisji rekrutacyjnej i Dyrektora Szkoły przebieg egzaminu z kształcenia słuchu był prawidłowy. Wyjaśniono, że uczniowie zdawali I część egzaminu z kształcenia słuchu w sali koncertowej PSM, a wszystkim uczniom zdającym do szkoły zagwarantowano takie same warunki. Zauważono, że skarżący przez wiele lat odbywał zajęcia w tej sali przynajmniej raz w tygodniu, koncertował w niej, grał egzaminy z instrumentu głównego, a to oznacza, że akustyka tego miejsca była mu bardzo dobrze znana. Wskazano, że w sali zapalone były wszystkie możliwe światła, kandydaci zajęli wybrane przez siebie miejsca, a skarżący zajął miejsce dobrze oświetlone, na skraju rzędu z prawej strony i blisko sceny. Zrelacjonowano, że kandydaci zostali powitani przez dyrektora szkoły, przedstawiono komisję rekrutacyjną, a przewodnicząca komisji rekrutacyjnej omówiła każde zadanie testowe. Oceniono, że podczas egzaminu panowała cisza i skupienie. Wyjaśniono także, że część II egzaminu z kształcenia słuchu odbywała się w sali teoretycznej i polegała na indywidualnym badaniu wiedzy i umiejętności kandydata. Skonstatowano, że wynik uzyskany przez skarżącego w obu częściach egzaminu z kształcenia słuchu był niekwalifikujący, gdyż skarżący uzyskał 29,5 punktu z 73 możliwych w części pisemnej, 12 punktów z 30 możliwych w części ustnej; średnia otrzymanych punktów wyniosła zatem 40%., podczas gdy minimalny wynik kwalifikujący wynosił 60% poprawnie wykonanych zadań z kształcenia słuchu. Ponadto podniesiono, iż warunkiem zakwalifikowania do nauki w PSM II ST. było nie tylko uzyskanie pozytywnego wyniku z przedmiotu kształcenie słuchu ale również uzyskanie minimum 17 punktów z 25 możliwych z części praktycznej egzaminu. Zauważono, że skarżący ubiegał się o przyjęcie na klarnet lub perkusję albo na rytmikę i podczas egzaminu praktycznego uzyskał odpowiednio: 13 punktów z klarnetu, 14 punktów z perkusji oraz 15 punktów z egzaminu na specjalność rytmika. Skonstatowano, że trzy kolejne, niezależne komisje potwierdziły niewystarczające umiejętności skarżącego do rozpoczęcia nauki w PSM II ST. Dodano, że opinia wystawiona przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną o dysgrafii skarżącego i wynikającego z tego stresu dziecka nie była szkole przedstawiona i znana, a po raz pierwszy ksero tego dokumentu zostało załączone do odwołania w dniu 4 lipca 2018 r. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Szkoły przedstawiciel ustawowa skarżącego zarzuciła: a) nieuwzględnienie wniosku z opinii Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w sprawie trudności w poprawnym pod względem graficznym pisaniu i wynikającego z tego stresu dziecka; b) nieuwzględnienie wadliwości przeprowadzonego postepowania rekrutacyjnego, poprzez przeprowadzenie go w sali koncertowej Szkoły Muzycznej, która nie spełnia wymogów funkcjonalnych sali egzaminacyjnej, jak również nie spełnia warunków technicznych na podstawie § 57 - 60 i innych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r poz.1442); c) nieuwzględnienie informacji o sposobie organizacji i przeprowadzania egzaminów Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (brak ławek-stolików,) przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektora Szkoły oraz zasądzenie kosztów postepowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły wniosła o oddalenie skargi podkreślając, że warunkiem przyjęcia do pierwszej klasy PSM II ST. jest uzyskanie pozytywnych wyników z egzaminu praktycznego z instrumentu oraz z kształcenia słuchu. Wyjaśniła, że sala koncertowa PSM jest miejscem zajęć dydaktycznych i egzaminów, a także miejscem codziennej pracy szkoły. Podała, że pomieszczenie to spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wskazała, że kandydaci zdający egzamin przebywali w sali koncertowej około 50 minut, a decyzja, by w tej właśnie sali przeprowadzić egzamin pisemny z kształcenia słuchu wynikała z potrzeby stworzenia takich samych warunków egzaminacyjnych wszystkim zdającym; dotyczy to tempa realizacji zadań podawanych przez egzaminatora, liczby powtórzeń poszczególnych prezentowanych zadań, akustyki itp. Oceniła, że żadna inna sala nie spełnia takich warunków. Ponadto Dyrektor Szkoły zauważyła, że skarżący, nie uzyskując minimum 60% punktów w I części pisemnej (kandydat uzyskał 40 %), przystąpił do II części egzaminu z kształcenia słuchu, do części ustnej, a ta zaś odbywała się w sali teoretycznej, przy stoliku, przy świetle dziennym, w obecności jedynie komisji egzaminacyjnej, przy czym tempo realizacji zadań było dostosowane do indywidualnych potrzeb zdającego. Wyjaśniła, że zadania, które realizował skarżący w zdecydowanej większości nie wymagały pisania (oprócz zadania nr 6) lecz rozpoznania słuchowego i realizacji głosem prostych struktur melodycznych (interwały, akordy, gama, pięciodźwiękowa melodia). Podała, że zadania takie są ćwiczone na każdej lekcji kształcenia słuchu w szkole muzycznej I stopnia, a taką szkołę ukończył także skarżący. Zauważyła, że niejednokrotnie uczniowie, którzy uzyskali słaby wynik w części pisemnej poprawiają swoją punktację w części ustnej, jednak w przypadku skarżącego tak się nie stało, gdyż także w części ustnej uzyskał on 40% punktów. W dalszej części odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły wyjaśniła, że egzamin do PSM II ST. z przedmiotu kształcenie słuchu nie podlega zasadom organizacji egzaminów ustalonym przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. Ponownie wskazała, że opinia wystawiona przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną nie była szkole przedstawiona i znana, a po raz pierwszy ksero tego dokumentu zostało przedstawione szkole jako załącznik do odwołania w dniu 4 lipca 2018 r. Dodała, że szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu wstępnego do szkoły muzycznej II stopnia oraz skład i szczegółowe zadania komisji rekrutacyjnej określa rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do publicznych szkół i publicznych placówek artystycznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych. Podkreśliła, że na mocy tego rozporządzenia Szkoła jest zobowiązana do przeprowadzania egzaminów wstępnych w zakresie przedmiotów artystycznych, a egzaminy te mają na celu wyłonienie kandydatów spełniających odpowiednie wymogi. Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu 21 lutego 2019 r. przedstawiciel ustawowa skarżącego poparła skargę złożoną w imieniu syna, podtrzymując jednocześnie zarzuty dotyczące niewłaściwego sposobu przeprowadzenia egzaminu pisemnego do szkoły, podczas którego dzieci egzaminowane pisały na podkładkach, które leżały na ich kolanach. Podała, że w związku z dysgrafią syna, ten podczas egzaminu pisemnego nie był w stanie wyrobić się w liniach na takiej podkładce, a ponadto dysgrafia podczas pisania wywołuje u syna stres. Na pytanie Sądu, wskazała, że składając trzy wnioski o przyjęcie syna do PSM II ST., nie złożyła do szkoły muzycznej zaświadczenia o dysgrafii syna. Wyjaśniła także, że w czasie egzaminu syna nie była obecna na Sali. Wywiodła ponadto, że wprawdzie nie ma przepisów, które określałyby warunki przeprowadzania egzaminów w szkole muzycznej, to jednak uznała, że winny mieć tu zastosowanie przepisy m.in. z prawa budowlanego dotyczące sal szkolnych. Natomiast Dyrektor Szkoły, podtrzymując argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę, wskazała, że przytaczane przez stronę skarżącą przepisy dotyczące infrastruktury nie mają zastosowania w szkole muzycznej. Oceniła, że skarżący, pomimo tego, że jest uzdolniony muzycznie, to uzyskiwał słabe wyniki w nauce. Przyznała, że choć dzieci rzeczywiście rozwiązywały zadania pisemne na podkładach znajdujących się na ich kolanach, to jednak miały takie same warunki, a skarżący na egzaminie nie sprawiał wrażenia osoby zestresowanej, był całkowicie swobodny. Zaznaczyła przy tym, że sala, na której odbywał się egzamin jest duża – na 300 miejsc, a kandydatów było 70. Podała, że szkoła nic nie widziała o dysgrafii skarżącego, bo opinia w tym przedmiocie, choć wydana została przed dwu laty, to nie wpłynęła do szkoły. Wyraziła przypuszczanie, że gdyby taka opinia była wcześniej doręczona i znana szkole, to prawdopodobnie komisja przyjrzałaby się skarżącemu bardziej indywidualnie. Dodała, że skarżący może zdawać do szkoły muzycznej co roku, aż do 21 roku życia, a kwestionowany egzamin nie zamknął mu drogi dalszego kształcenia w szkole muzycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z mocy zaś art. 158 ust. 9 w zw. z art. 142 ust. 12 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 996 ze zm.); dalej jako "Pr.oś.", skarga do sądu administracyjnego przysługuje m.in. na rozstrzygnięcie dyrektora publicznej szkoły artystycznej, wydane na skutek odwołania od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej. Tego rodzaju rozstrzygnięciem jest także zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w O. z dnia "[...]", mocą którego podtrzymano rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej z dnia "[...]" o odmowie przyjęcia skarżącego do klasy pierwszej PSM II ST. Zaznaczyć przy tym należy, że w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.); dalej jako p.p.s.a., przy rozpatrywaniu tej skargi sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postępowanie rekrutacyjne do szkoły muzycznej II stopnia regulują przepisy zawarte w Pr.oś. oraz w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do publicznych szkół i publicznych placówek artystycznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz. U. poz. 686); dalej jako "rozporządzenie MKiDN z dnia 15 maja 2014 r.". W postępowaniu rekrutacyjnym do PSM II ST. zastosowanie znajdują także postanowienia "Regulaminu Rekrutacji do PSM II stopnia" zatwierdzonego na Radzie Pedagogicznej 27 lutego 2015 r., a którego zmiany zatwierdzono na Radzie Pedagogicznej 23 lutego 2017 r. W ocenie Sądu, postępowanie rekrutacyjne zakończone wydaniem zaskarżonego do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia Dyrektora Szkoły przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami zawartymi w ww. aktach prawnych. Wymaga bowiem podkreślenia, że z mocy art. 142 ust. 1 Pr.oś., "do publicznych szkół artystycznych mogą być przyjmowani kandydaci, którzy uzyskali pozytywny wynik postępowania rekrutacyjnego". Takiego wyniku nie uzyskał jednak skarżący, a jak wynika z uzasadnienia komisji rekrutacyjnej przyczyną odmowy przyjęcia skarżącego do PSM II ST. na specjalność Instrumentalistyka i Rytmika było uzyskanie przez niego niewystarczającej ilości punktów z egzaminu wstępnego. Wskazać w tym miejscu należy, że w pkt 7 Regulaminu Rekrutacji do PSM II stopnia, dla specjalności Instrumentalistyka i Rytmika przyjęto następujące zasady oceniania: "ocenę z egzaminu wstępnego ustala komisja rekrutacyjna. Kandydat przechodzi do drugiego etapu postępowania rekrutacyjnego jeżeli uzyskał co najmniej 17 punktów z egzaminu praktycznego (w skali od 0 do 25) oraz co najmniej 60% maksymalnej ilości punktów z egzaminu z kształcenia słuchu". Tymczasem, co znajduje odzwierciedlenie w protokołach egzaminacyjnych, wyniki uzyskane przez skarżącego zarówno z egzaminu praktycznego (odpowiednio: 13 punktów z klarnetu, 14 punktów z perkusji oraz 15 punktów z egzaminu na specjalność rytmika), jak i z egzaminu z kształcenia słuchu (40%) były niekwalifikujące do przyjęcia do klasy pierwszej PSM II ST. Jak wynika z treści odwołania i skargi wniesionej w niniejszej sprawie, przedstawiciel ustawowa skarżącego zdaje się nie kwestionować zakresu egzaminu wstępnego do klasy pierwszej PSM II ST., jak również, przyjętych w Regulaminie Rekrutacji do PSM II stopnia, zasad oceniania kandydatów w postępowaniu rekrutacyjnym dla specjalności Instrumentalistyka i Rytmika. Zagadnienia te nie budzą także zastrzeżeń sądu co do ich zgodności z prawem. W świetle bowiem art. 142 ust. 4 Pr.oś., "na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę wyniki badania przydatności albo egzaminu wstępnego w zakresie uzdolnień, predyspozycji lub praktycznych umiejętności". Stosownie zaś do art. 157 ust. 1 i 2 w zw. z art. 142 ust. 12 Pr.oś., "postępowanie rekrutacyjne do publicznych szkół artystycznych przeprowadza komisja rekrutacyjna powołana przez dyrektora szkoły. Do zadań komisji rekrutacyjnej należy m.in. przeprowadzenie badania przydatności oraz egzaminu wstępnego w przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 4 Pr.oś.". Zgodnie natomiast z § 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia MKiDN z dnia 15 maja 2014 r., "dla kandydatów do szkoły muzycznej II stopnia przeprowadza się egzamin wstępny, który obejmuje: a) egzamin praktyczny z przygotowanych przez kandydata utworów muzycznych, b) egzamin ogólnomuzyczny, ze szczególnym uwzględnieniem badania predyspozycji słuchowych, c) inne egzaminy związane ze specjalnością kształcenia, jeżeli statut szkoły przewiduje przeprowadzanie takich egzaminów; statut szkoły określa zakres i formę przeprowadzania tych egzaminów". W świetle § 9 rozporządzenia MKiDN z dnia 15 maja 2014 r., "w skład komisji rekrutacyjnej przeprowadzającej egzamin wstępny wchodzą nauczyciele danej publicznej szkoły artystycznej. Do szczegółowych zadań komisji rekrutacyjnej należy: 1) podanie do publicznej wiadomości informacji o warunkach rekrutacji; 2) ustalenie zakresu i tematów egzaminu wstępnego; 3) podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do danej publicznej szkoły artystycznej - w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu wstępnego; 4) podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i nieprzyjętych do danej publicznej szkoły artystycznej w terminie do dnia 5 sierpnia roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, na który przeprowadzane jest postępowanie rekrutacyjne". Przeprowadzone w kontrolowanej sprawie postępowanie rekrutacyjne było zgodne z regulacjami zawartymi w ww. przepisach i jak już podano w tym zakresie, jego przebieg nie był kwestionowany przez przedstawicielkę ustawową skarżącego ani w skardze ani w odwołaniu od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej. We wskazanych środkach odwoławczych podnoszone były natomiast zarzuty co do warunków, w jakich przeprowadzono egzamin pisemny z kształcenia słuchu, a także wskazywano na nieuwzględnienie przy ustalaniu wyników egzaminu dysgrafii skarżącego (potwierdzonej opinią Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej). W odwołaniu wyrażono ponadto przypuszczenie, że na wyniki skarżącego z egzaminu praktycznego mogły mieć wpływ takie czynniki jak: sposób kształcenia muzycznego, gdyż skarżący został przyjęty jako sześciolatek do klasy klarnetu (inne są zaś możliwości 6 i 7 latka w zakresie uczenia – koordynacja, a ponadto inne uwarunkowania medyczne - kształtowanie się zatok i inna odporność - katary, przeziębienia); w klasie czwartej przeprowadzono reformę edukacji muzycznej (muzykowanie zespołowe, ograniczenie lekcji indywidualnych z nauczycielem), a w roku szkolnym 2017/2018 przeprowadzono remont szkoły muzycznej, który powodował długie przerwy w edukacji muzycznej (przerwa zimowa trwała prawie 2 miesiące), wcześniejsze zakończenie roku szkolnego (2 czerwca 2018 r.) i dodatkowe odrabianie lekcji w soboty, gdzie dzieci nie zawsze mogły być obecne z uwagi na inne zobowiązania edukacyjne (np. liga szachowa). W ocenie Sądu, powyższe zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektora Szkoły, a tylko to kryterium (zgodności z prawem) jest miarodajne dla kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w niniejszej sprawie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieodpowiednich warunków, w jakich przeprowadzono egzamin pisemny z kształcenia słuchu, należy przede wszystkim wyjaśnić, że podawane w skardze przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz.1442) nie znajdują zastosowania w postępowaniu rekrutacyjnym do publicznych szkół artystycznych. Jak wynika bowiem z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, "przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2". Ewentualne naruszenie przepisów tego rozporządzenia przy budowie (względnie przy wykonywaniu innych robót budowlanych) sali, w której przeprowadzono egzamin, pozostaje zatem bez wpływu na poprawność przeprowadzonego w kontrolowanej sprawie postępowania rekrutacyjnego do PSM II ST. Należy także zauważyć, a co wynika z wyjaśnień Dyrektor Szkoły, zawartych w odpowiedzi na skargę, że egzamin do PSM II ST. z przedmiotu kształcenie słuchu nie podlega zasadom organizacji egzaminów wskazanych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. Egzamin ten należy natomiast przeprowadzić zgodnie z zasadami określonymi w § 8 ust. 4 rozporządzenia MKiDN z dnia 15 maja 2014 r., w świetle którego, "publiczna szkoła artystyczna zapewnia wszystkim kandydatom uczestniczącym w egzaminie wstępnym równe i właściwe warunki przeprowadzania egzaminu wstępnego, uwzględniające specyfikę kształcenia realizowanego w danym typie publicznej szkoły artystycznej". W ocenie Sądu, zasady określone w cytowanym przepisie zostały zachowane przy organizacji egzaminu pisemnego z kształcenia słuchu, w którym uczestniczył skarżący. Nie sposób bowiem odmówić słuszności twierdzeniom Dyrektor Szkoły, że decyzja, by to w sali koncertowej PSM przeprowadzić egzamin pisemny z kształcenia słuchu wynikała z potrzeby stworzenia takich samych warunków egzaminacyjnych wszystkim zdającym; dotyczy to tempa realizacji zadań podawanych przez egzaminatora, liczby powtórzeń poszczególnych prezentowanych zadań, akustyki itp. Jak podała Dyrektor Szkoły, a co nie budzi zastrzeżeń Sądu z punktu widzenia specyfiki kształcenia realizowanego w szkole muzycznej, sala koncertowa PSM jest miejscem zajęć dydaktycznych i egzaminów, a także miejscem codziennej pracy szkoły. Nie było kwestionowane przez strony, że skarżący znał akustykę tego miejsca, gdyż jest absolwentem szkoły muzycznej I stopnia i jak podała Dyrektor Szkoły, przez wiele lat odbywał zajęcia w tej sali przynajmniej raz w tygodniu, koncertował w niej, grał egzaminy z instrumentu głównego. Ponadto, jak wyjaśniła Dyrektor Szkoły, sala, na której odbywał się egzamin jest duża – na 300 miejsc, a kandydatów było 70; kandydaci zdający egzamin przebywali zaś w sali koncertowej około 50 minut. Nie była kwestionowana przez strony także relacja Dyrektor Szkoły, że w sali zapalone były wszystkie możliwe światła, kandydaci zajęli wybrane przez siebie miejsca, a skarżący zajął miejsce dobrze oświetlone, na skraju rzędu z prawej strony i blisko sceny. W tych okolicznościach ocenić należy, że zgodnie z § 8 ust. 4 rozporządzenia MKiDN z dnia 15 maja 2014 r., podczas egzaminu pisemnego z kształcenia słuchu, w którym uczestniczył skarżący, zapewniono równe i właściwe warunki przeprowadzania egzaminu wstępnego, uwzględniające specyfikę kształcenia realizowanego w szkole muzycznej. Za konstatacją o braku wpływu warunków, w jakich przeprowadzono egzamin pisemny z kształcenia słuchu na wynik uzyskany z tego egzaminu przez skarżącego (40%) przemawia także fakt, że taki sam wynik uzyskał skarżący z II części egzaminu z kształcenia słuchu (części ustnej). Ta część egzaminu, jak wynika z wyjaśnień Dyrektor Szkoły, odbywała się zaś w sali teoretycznej, przy stoliku, przy świetle dziennym, w obecności jedynie komisji egzaminacyjnej, przy czym tempo realizacji zadań było dostosowane do indywidualnych potrzeb zdającego. W tej części egzaminu, jak wskazała Dyrektor Szkoły, zadania realizowane przez skarżącego w zdecydowanej większości nie wymagały także pisania (oprócz zadania nr 6) lecz rozpoznania słuchowego i realizacji głosem prostych struktur melodycznych (interwały, akordy, gama, pięciodźwiękowa melodia). Dyrektor Szkoły podała przy tym, że zadania takie są ćwiczone na każdej lekcji kształcenia słuchu w szkole muzycznej I stopnia, a taką szkołę ukończył także skarżący. W tych okolicznościach nie sposób przyjąć, aby istotny wpływ na wynik egzaminu z kształcenia słuchu uzyskany przez skarżącego miała stwierdzona u niego dysgrafia. Należy przy tym zauważyć, a co nie jest kwestionowane przez strony, że Szkoła nie dysponowała podczas egzaminu opinią Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, w której stwierdzono dysgrafię u skarżącego, gdyż ta opinia, choć wystawiona została na ponad dwa lata przed terminem egzaminu, nie została złożona w szkole. Po raz pierwszy opinia ta została załączona dopiero do odwołania od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej. W tych okolicznościach za nieskuteczny należy uznać zarzut nieuwzględnienia treści tej opinii w postępowaniu rekrutacyjnym, którego negatywny wynik stanowił przyczynę podtrzymania przez Dyrektor Szkoły rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej o odmowie przyjęcia skarżącego do klasy pierwszej PSM II ST. Bez wpływu na poprawność zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektor Szkoły pozostają także przypuszczenia wysnuwane przez przedstawicielkę ustawową skarżącego w odwołaniu od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, że na wyniki skarżącego z egzaminu praktycznego mogły mieć wpływ takie czynniki jak: sposób kształcenia muzycznego, przeprowadzona reforma edukacji muzycznej, czy też remont szkoły muzycznej, który spowodował długie przerwy w edukacji muzycznej, wcześniejsze zakończenie roku szkolnego i dodatkowe odrabianie lekcji w soboty. Zgodnie bowiem z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia MKiDN z dnia 15 maja 2014 r., egzamin praktyczny do szkoły muzycznej II stopnia obejmuje przygotowane przez kandydata utwory muzyczne. Ocena tych utworów stanowi zatem jedyne kryterium brane pod uwagę przy ustalaniu wyniku tego egzaminu dla poszczególnych kandydatów. Brak jest zaś podstaw prawnych do uwzględnienia w egzaminie praktycznym do szkoły muzycznej II stopnia innych okoliczności, a w tym czynników wymienionych w opisanym powyżej odwołaniu. Dość istotna jest przy tym informacja Dyrektor Szkoły, że skarżący może ponownie przystępować do egzaminu w Szkole Muzycznej do ukończenia wieku 21 lat. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.