II SA/Ol 838/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zalesienia postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]" Zastępca Dyrektora ds. Gospodarki Leśnej, występujący w imieniu Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, uznał za nieuzasadnione odwołanie wniesione przez K.N. Rozstrzygnięcie podjęto w związku ze złożeniem przez stronę środka odwoławczego w zakresie odmowy wydania stronie zaświadczenia o wykonaniu zalesienia, na którą to okoliczność Nadleśnictwo O. wystosowało do D. i K. N. pismo z dnia 9 maja 2006r. K.N. złożył na rozstrzygnięcie z dnia "[...]" skargę w dniu 21 sierpnia 2008r. (data nadania przesyłki za pośrednictwem UP) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wniosek uzasadnił tym, iż organ nie poinformował skarżącego co do terminu i sposobu zaskarżenia rozstrzygnięcia, które nie zawiera żadnego pouczenia. Wobec powyższego skarżący nie wiedział o możliwości poddania orzeczenia dalszej kontroli sądowej. Postanowieniem z 1 października 2008r. (sygn. akt IV SA/Wa 1394/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odnośnie wskazania daty, w której skarżący powziął wiadomość o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego K.N. wyjaśnił w piśmie z dnia 30 grudnia 2008r., iż o takiej możliwości dowiedział się przypadkowo od znajomego na dwa lub trzy dni przed złożeniem skargi. Podkreślił dodatkowo, że pracownicy nadleśnictwa przekonywali go o ostatecznym charakterze ich decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako: ustawa ppsa.) przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych warunków wynikających z art. 87. Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy wniosek o przywrócenie terminu musi być skierowany do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w wypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona musi dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Natomiast po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli uprawdopodobniono w piśmie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący zachował warunki formalne do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, złożył bowiem skargę zawierającą taki wniosek z zachowaniem terminu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, przy czym Sąd uwzględniając okoliczności tej sprawy dał wiarę wyjaśnieniom skarżącego co do daty, w której powziął wiadomość o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący uprawdopodobnił również, że uchybienie terminu do złożenia skargi było niezawinione. Wskazał, że brak stosownego pouczenia oraz jakiejkolwiek informacji o możliwości skierowania do kontroli rozstrzygnięcia uniemożliwił mu złożenie skargi w terminie. Są to okoliczności wskazujące przypadek wyjątkowy w rozumieniu art. 87 § 5 ustawy ppsa. oraz na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przy czym ze względu na brak pouczenia strony o możliwości kontroli orzeczeń organów Sąd uznał, że nie ponosi skarżący winy za bezpośrednie skierowanie skargi do niewłaściwego w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który następnie postanowieniem z 1 października 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 1394/08 przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 ustawy ppsa. orzeczono jak w sentencji postanowienia.