II SA/Ol 838/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 grudnia 2010 r., pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. skarżący został ponownie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku skargi przez uiszczenie wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie po podwójnym awizowaniu na wskazany w skardze adres (w dniu 22 grudnia 2010 r. i w dniu 30 grudnia 2010 r.) zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej (w dniu 5 stycznia 20011 r.) w trybie określonym w przepisie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie Sąd pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 444 zł. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu na wskazany przez niego adres. W sprawie mimo istniejącego obowiązku uzupełnienia braku skargi przez uiszczenia wpisu sądowego skarżący nie dopełnił tego wymogu we wskazanym przez Sąd terminie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.