II SA/Ol 839/14
PostanowienieWSA w Olsztynie2014-08-26
Skład orzekający: Agnieszka Bińczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który jest zwolniony z kosztów sądowych z mocy ustawy, może uzyskać ustanowienie adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania?Ratio decidendi
Sąd administracyjny postanowił ustanowić adwokata dla skarżącego, ponieważ jego trudna sytuacja materialna, potwierdzona niskim dochodem z zasiłku stałego i korzystaniem z pomocy społecznej, uniemożliwia mu poniesienie kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Skoro skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych z mocy ustawy, stosuje się do niego przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego.Stan faktyczny
Skarżący D. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku celowego. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych, a jego jedynym dochodem jest zasiłek stały w kwocie 529 zł. Wykazał również wysokie miesięczne wydatki i brak środków na leki, a także korzysta ze stałej pomocy ośrodka pomocy społecznej.Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla skarżącego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata.
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wykazał dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie 529 zł, natomiast w rubrykach nr 5 i 11 dodał, iż jest osobą o "[...]" stopniu niepełnosprawności i wskazał wysokość miesięcznych wydatków (mieszkanie – 38 zł, "pranie, środki czystości" - 42 zł, "przejazdy, dojazdy" - 55 zł, "komputer, drukowanie" - 35 zł) oraz podniósł, że nie ma środków na wykupienie leków. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący objęty jest stałą pomocą ośrodka pomocy społecznej i uzyskuje wsparcie w różnych formach.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż podstawowym źródłem utrzymania skarżącego jest zasiłek stały w kwocie 529 zł. Nie zabezpiecza on wszystkich niezbędnych potrzeb skarżącego i zmusza go do posiłkowania się świadczeniami z pomocy społecznej. W tej sytuacji za obiektywnie niemożliwe uznać należy zatem zabezpieczenie przez skarżącego środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych wyżej kosztów postępowania, a skarżący nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło