II SA/Ol 840/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. R. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy "[...]" z dnia "[...]" w sprawie zawieszenia z urzędu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło w całości skargę M. R. i uchyliło własne postanowienie z dnia "[...]", oraz stwierdziło, że postanowienie z dnia "[...]" wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 134 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania w związku z uchyleniem własnego postanowienia z dnia "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wskazać należy, że w myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi w szczególności wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak wynika z akt sprawy, Kolegium skorzystało z tego trybu i podzielając argumentację strony skarżącej zawartą w jej skardze, w dniu "[...]" wydało postanowienie, którym działając w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uchyliło w całości zaskarżone do tut. Sądu postanowienie. W tych okolicznościach, uznać należy, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, a tym samym z uwagi na brak przedmiotu kontroli sądowej, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Z powyższych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie przez organ administracji skargi w całości powoduje, że skarżącemu przysługuje od tego organu zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z akt sprawy wynika, że skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł. Ponadto, był reprezentowani przez pełnomocnika, którym jest radca prawny i w skardze złożył on wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W tych okolicznościach stronie przysługiwał zwrot kosztów przez nią poniesionych, tj. kwoty wpisu 200 zł, opłaty od pełnomocnictwa – 17 zł, wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). W tym przedmiocie orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.