II SA/Ol 841/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" roku nr "[...]" w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego – przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. II SA/Ol 841/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]" Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z upoważnienia Burmistrza przyznał dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowania dziecka w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na N. D. w kwocie 400 zł. miesięcznie na okres od 1 lutego do 31 sierpnia 2006 roku. Decyzja ta została odebrana przez S. D. – matkę N. D. oraz konkubinę C. D. w dniu 7 lutego 2006 roku. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o organie i terminie wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 21 lutego 2006 roku. W dniu 22 maja 2007 roku C. D. złożył odwołanie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego od powyższej decyzji. Podał, że nie zaskarżył decyzji we właściwym terminie, ponieważ toczyło się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wyrok w tamtej sprawie wydano 23 sierpnia 2006 roku, więc myślał, że Kierownik Ośrodka ugodowo załatwi sprawę jego decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu tegoż wniosku, postanowieniem z dnia "[...]" odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu powołało art. 58 § 1 i 2 KPA i stwierdziło, że w sprawie tej nie zaszła żadna okoliczność usprawiedliwiająca niedochowanie długiego bo 14 –to dniowego terminu do złożenia odwołania. W ocenie SKO C. D. nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zasadniczą przeszkodą, którą ww. wskazał w swym wniosku, jako powód niedochowania terminu, było toczące się postępowanie przed sądem administracyjnym. SKO zauważyło, że wprawdzie prowadzone było przed tym sądem postępowanie ze skargi C. D. na decyzję Kolegium z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przyznania zasiłków rodzinnych w tym dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowania dziecka w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na N. D. w kwocie 400 zł. miesięcznie na okres od 1 września 2005 roku do 31 sierpnia 2006 roku to jednakże postępowanie to zakończyło się wyrokiem Sądu z dnia 23 sierpnia 2006 roku, sygn. akt II SA/Ol 67/06 (a więc już po upływie 14 – to dniowego terminu do złożenia odwołania, którym uchylono decyzję Kolegium w części utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji punkcie 3 dotyczącym dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz uchylono decyzję organu pierwszej instancji w tej części. Kolegium nie ustaliło daty, z którą wnioskodawca zapoznał się z treścią niniejszego wyroku, jednak jak wynika z decyzji z dnia "[...]", znak "[...]" wydanej w dniu "[...]" Kierownik MOPS uwzględniając wytyczne Sądu w tej sprawie przyznał skarżącemu dodatek do zasiłku rodzinnego w kwiecie 505, 80 zł. miesięcznie na okres od 1 września 2005 roku do 31 stycznia 2006 roku. Decyzję tę odebrała S. D. w dniu 13 grudnia 2006 roku (adnotacja na decyzji). Kolegium niniejszą decyzję utrzymało w mocy w dniu "[...]" (nr "[...]"), a decyzja ta została odebrana przez S. D. w dniu 19 kwietnia 2007 roku. Kolegium przyjmując najbardziej korzystną wersję dla strony, iż o korzystnym dla siebie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 23 sierpnia 2006 roku C. D. dowiedział się z decyzji Kolegium z dnia "[...]" (przy założeniu, że dopiero z tego wyroku mógł uzyskać informację, że przysługuje mu dodatek do zasiłku rodzinnego w wyższej wysokości) mógł niezwłocznie (po 19 kwietnia 2007 roku) złożyć odwołanie od decyzji z dnia "[...]" przyznającej mu dodatek do zasiłku rodzinnego tylko w kwocie 400 zł. na okres od 1 lutego 2006 roku do 31 sierpnia 2006 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Jednak wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 22 maja 2007 roku. Dlatego organ nie mógł uznać, że C. D. dołożył szczególnej staranności i podjął wszelkie czynności i środki aby odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Ponadto Kolegium wskazało, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie skarżący winien złożyć odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, najpóźniej 26 kwietnia 2007 roku a nie 22 maja 2007 roku po upływie prawie jednego miesiąca. C. D. wniósł skargę na powyższe postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, zarzucając mu niezgodność z prawem. Nie zgadzając się na przyznanie mu niższego niż za poprzedni okres dodatku do zasiłku rodzinnego ponownie wskazał, że nie odwołał się w terminie, ponieważ toczyło się postępowanie sądowe, a po wydaniu wyroku sądził, że organ pójdzie z nim na ugodę, jednak żadnej informacji organ mu w tym względzie nie przekazał. Więc po konsultacji z radcą prawnym wniósł odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią przepisu art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej stronie. Decyzję z dnia "[...]", w której to przyznano skarżącemu dodatek do zasiłku rodzinnego w kwocie niższej niż się On spodziewał, jak wynika z adnotacji na decyzji odebrała S. D. konkubina skarżącego w dniu 7 lutego 2006 roku. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 21 lutego 2006 roku. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący złożył po bardzo długim okresie, dopiero 22 maja 2007 roku, podejmując próbę wykazania okoliczności, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu nie może być taką okolicznością wnioskowanie skarżącego, iż po otrzymaniu wyroku Sądu z dnia 23 sierpnia 2006 roku, Kierownik MOPS ugodowo załatwi sprawę jego decyzji z dnia "[...]", co słusznie stwierdziło już Kolegium w zaskarżonym postanowieniu. Z treści art. 58 § 1 i 2 KPA wynika, że w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czym prośbę należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, którego przykłady wskazało w swoim orzeczeniu Kolegium wynika, że samo wniesienie prośby nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności, koniecznym jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy zainteresowanego, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O baraku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem tylko mówić w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Wiąże się to z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę okoliczność, że w tym samym czasie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące decyzji przyznającej dodatek do zasiłku rodzinnego za poprzedni okres, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Każda sprawa dotycząca poszczególnych okresów zasiłkowych jest inną sprawą i nie ma wpływu na pozostałe. Skarżący błędnie sądził, że wydanie korzystnego orzeczenia w jednej sprawie wpłynie automatycznie na inne decyzje, czynił to wbrew oczywistemu pouczeniu znajdującemu się na decyzji, z którego wynika, ze jeżeli nie zgadza się z decyzją to przysługuje mu uprawnienie do wniesienia odwołania ale w ściśle określonym tam terminie. Było to na tyle oczywiste, że takie odwołanie w terminie skarżący wniósł już w sprawie dotyczącej dodatku za poprzedni okres. Po wtóre nawet przy przyjęciu za Kolegium korzystniejszej interpretacji przepisów, również nie sposób uznać, że skarżący uchybił terminowi (rok i kilka miesięcy) do wniesienia odwołania bez własnej winy. Z protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2006 roku, znajdującego się w aktach sprawy II SA/Ol 67/06 tutejszego Sądu, wynika, że tego dnia w obecności skarżącego ogłoszono wyrok w sprawie ze skargi C. D. na decyzję dotyczącą dodatku za poprzedni okres. Wyrok ten z uzasadnieniem doręczono mu 15 września 2006 roku co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, na karcie 69 akt II SA/Ol 67/06. Jest to zatem termin, w którym skarżący dowiedział się o korzystnym orzeczeniu dotyczącym dodatku do zasiłku rodzinnego. Od tej chwili skarżący nie zrobił nic aby doprowadzić do wzruszenia decyzji z dnia "[...]" w szczególności nie zasięgnął jakiejkolwiek informacji w organie, który wydał tę decyzję. Dopiero po wielu miesiącach zdobył się na konsultację z radcą prawnym i dopiero wówczas wniósł odwołanie z wnioskiem o przywrócenie terminu tj. 22 maja 2007 roku. Zatem nawet przyjmując, że usprawiedliwionym postępowaniem było nie wnoszenie odwołania z uwagi na niepewność skarżącego co do tego czy ma rację, to doręczenie mu wyroku z uzasadnieniem tę niepewność usuwało i najpóźniej od tego terminu tj. 15 września 2007 roku zaczął biec termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten zgodnie z cytowanym wyżej art. 58 § 2 KPA wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, nie został zatem dotrzymany. W tych okolicznościach należy uznać, że Kolegium prawidłowo przyjęło, iż skarżący nie spełnił przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia "[...]" wynikających z art. 58 § 2 KPA. Wobec czego zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem a skargę należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalić.