II SA/Ol 843/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Zbigniew Ślusarczyk Adam Matuszak Beata Jezielska (spr.) Marcin Morawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia przejścia mienia w trwały zarząd - oddala skargę. II SA/Ol 843/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18 sierpnia 2004r. Starosta S. stwierdził, iż nieruchomość Skarbu Państwa w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych oznaczona nr 68/16 o powierzchni 54.6400 ha stanowiąca wody płynące (jeż. S.), położona w obrębie S., gm. S. z dniem l stycznia 2002r. przeszła w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. W uzasadnieniu podano, iż z dniem l stycznia 2002r,. wody oraz grunty pokryte wodami stanowiące własność Skarbu Państwa przechodzą w trwały zarząd odpowiednich jednostek, w tym regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Wskazano, iż jezioro S. stanowi wodę publiczną, w stosunku do której prawa właścicielskie wykonuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, a właściwym miejscowo w sprawach gospodarowania wodami regionalnymi zarządem gospodarki wodnej jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Od decyzji tej odwołała się Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Podniesiono, iż zgodnie z art. 11 w związku z art. 10 i 217 ustawy Prawo wodne Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykonuje uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do wód stanowiących własność Skarbu Państwa i z dniem wejścia w życie ustawy nie wchodzą one w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Tym samym grunty te nie stanowią własności Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych, lecz są własnością Skarbu Państwa w zarządzie właściwej jednostki. Wskazano, iż wydana decyzja winna umożliwiać dokonanie stosownych zmian w ewidencji gruntów poprzez wykreślenie jako właściciela Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych i wpisanie w to miejsce jako właściciela Skarbu Państwa oraz ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości trwałego zarządu Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Decyzją z dnia 8 października 2004r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, iż zgodnie z art. 217 ust. l i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne Starosta S. stwierdził przejście z mocy prawa nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa i pokrytej wodą płynącą, w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Wskazano, iż przedmiotowa decyzja stanowi podstawę do dokonania stosownych zmian w ewidencji gruntów, a w związku z tym zarzuty Agencji nie mogą stanowić podstawy do j ej uchylenia. Na tę decyzję skargę wniosła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Ponownie podniesiono zarzuty dotyczące treści zaskarżonej decyzji, wskazując iż jej zapisy powinny stanowić jednoznaczną podstawę do dokonania stosownych zmian w ewidencji gruntów poprzez wykreślenia jako właściciela Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych i wpisanie w to miejsce z dniem l stycznia 2002r. Skarbu Państwa wraz z wpisaniem ustanowienia na przedmiotowej nieruchomości trwałego zarządu Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Przy czym w ocenie skarżącej wypis z rejestru gruntów o takiej treści powinien stanowić załącznik do zaskarżonej decyzji. Natomiast z wypisu z rejestru gruntów z dnia 19 sierpnia 2004r. dołączonego do decyzji wynika, iż w dalszym ciągu właścicielem jeziora jest Skarb Państwa - Agencja Nieruchomości Rolnych, a władającym pozostaje Gospodarstwo Rybackie. Zgodnie zaś z art. 220 w związku z art. 10 i 11 Prawa wodnego z dniem l stycznia 2002r. Agencja nie wykonuje w rozumieniu ustawy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, a wody nie wchodzą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. "W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniono, iż zgodnie z § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001r. (Dz.U. Nr 38 póz. 454) zmiany w ewidencji gruntów wynikające m.in. z ostatecznych decyzji administracyjnych wprowadza się z urzędu. W związku z tym decyzja Starosty S. upoważnia do dokonania stosownych zmian w ewidencji gruntów i dlatego nie znaleziono podstaw do jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 póz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie art. 217 ust. l i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, póz. 1229 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte tymi wodami przechodzą w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej lub parków narodowych, stosownie do art. 11 ust. l pkt 1-3. Przejście mienia, o którym mowa w ust. l, stwierdza, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej. Przedmiotowe jezioro stanowi własność Skarbu Państwa i zostało wymienione w załączniku nr l do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. (Dz.U. z 2003r. Nr 16 póz. 149) w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną jako istotne dla kształtowania zasobów wodnych i ochrony przeciwpowodziowej (póz. 1607). W związku z tym z mocy art. 11 ust. l pkt 2 Prawa wodnego prawa właścicielskie w stosunku do tego jeziora wykonuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, przy pomocy regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Zatem zaskarżona decyzja stwierdzająca przejście z dniem l stycznia 2002r. nieruchomości Skarbu Państwa w Zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych stanowiącej jezioro S. w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. nie narusza prawa. Należy przy tym podkreślić, iż przedmiotowa decyzja ta ma jedynie charakter deklaratoryjny. Zgodnie bowiem z treścią powołanego wyżej art. 217 ust. l Prawa wodnego z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem l stycznia 2002r. wody i grunty nimi pokryte stanowiące własność Skarbu Państwa przeszły w trwały zarząd podmiotów wymienionych w art. 11 ust. l z mocy samego prawa. W związku z tym zaskarżona decyzja nie może zawierać zapisów nie wynikających z przepisów ustawy i dlatego zawarte w skardze zarzuty dotyczące treści decyzji nie są zasadne. Odnosząc się zaś do podnoszonej przez skarżącą kwestii zmiany w ewidencji gruntów wyjaśnić należy, iż przepisy Prawa wodnego nie regulują postępowania związanego z prowadzeniem tej ewidencji, a w związku z tym dokonanie żądanej zmiany nie mogło być przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie. Problematykę związaną z ewidencją gruntów reguluje bowiem ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r. Nr 100 póz. 1086 ze zm.) oraz rozporządzenie wykonawcze do tej ustawy Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, póz. 454). Zgodnie z tymi przepisami podstawą do dokonania wpisu do ewidencji są między innymi ostateczne decyzje administracyjne. Zatem kwestia dokonania stosownej zmiany w ewidencji gruntów będzie przedmiotem odrębnego postępowania. Natomiast znajdujący się w aktach sprawy wypis z rejestru gruntów nie mógł zawierać zmian wynikających z zaskarżonej decyzji, gdyż odzwierciedla on stan nieruchomości na dzień 6 lipca 2004r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji. Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) skargę należało oddalić.