II SA/Ol 852/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak – Sikora po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i L.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki budynku letniskowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. i L.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki budynku letniskowego. Wyrok ten z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu dnia 11 grudnia 2007 r. wraz z pouczeniem odnośnie do trybu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 10 stycznia 2008 r. J. i L.G., reprezentowani przez adwokata, wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Tego dnia uiszczony został również wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) dalej – ppsa, od skargi kasacyjnej pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było odroczenie rozbiórki budynku letniskowego. Zgodnie zaś z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wpis od skargi kasacyjnej ma charakter opłaty stałej (wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł). W myśl § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł. Zatem skarga kasacyjna wniesiona od wyroku z dnia 20 listopada 2007 r. podlega wpisowi w kwocie 250 zł Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących uiścił wpis w wysokości 100 zł, zatem w kwocie niższej niż należna. Z przepisu art. 221 ppsa wynika wprost, iż wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego podlegające opłacie stałej pisma, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty. Wobec powyższego na podstawie art. 221 ppsa skargę kasacyjną należało odrzucić.