II SA/Ol 855/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2011r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wysokości za pobyt dziecka w przedszkolu postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 23 lutego 2011r. Rada Gminy w K. podjęła uchwałę nr IV/28/2011 w sprawie ustalenia wysokości opłaty za pobyt dziecka w przedszkolu. Na powyższą uchwałę skargę wniósł Wojewoda, reprezentowany przez radcę prawnego – W. R., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 2. W uzasadnieniu podano, iż rada przekroczyła upoważnienie wynikające z art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, gdyż w zakresie tego upoważnienia nie mieści się uprawnienie do decydowania, kiedy opłaty za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne, wykraczające poza podstawę programową wychowania przedszkolnego mają być pobierane, a kiedy nie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. podał, iż Rada Gminy K. podjęła w dniu 30 września 2011r. uchwałę nr XII/74/2011, na mocy której skreślono kwestionowany przez skarżącego § 2 ust. 2 skarżonej uchwały, załączając jej treść. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowe. W związku z powyższym pismem z dnia 27 października 2011r. pełnomocnik Wojewody urskiego oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Rada Gminy w K. skorzystała z uprawnień danych przez wskazany przepis, zmieniając zaskarżony zapisy uchwały z dnia 23 lutego 2011r. W tym stanie rzeczy skarżący cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tej sytuacji Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżący skutecznie cofnął skargę postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.