II SA/Ol 86/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2018 r. sprawy ze skargi N. P. na decyzję Prezesa Kolegium z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu "[...]"r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga N P (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O (dalej zwanego organem) z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta została przekazana tutejszemu Sądowi przez organ wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Jak wynika zaś z przekazanych przez organ akt sprawy, wnioskiem z dnia "[...]"r., wniesionym drogą elektroniczną, skarżący, powołując przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1764); dalej jako "u.d.i.p.", zwrócił się do organu o udostępnienie, poprzez przesłanie na konkretny adres poczty elektronicznej, następujących informacji: - ilości pracowników od "[...]"r. do "[...]"r., których głównym obowiązkiem było przygotowywanie wysyłki korespondencji; - podanie, w zakresie jak w tirecie 1, okresu w jakim, w przypadku poszczególnych osób, głównym obowiązkiem było przygotowywanie korespondencji do wysyłki; - przesłaniu po zanonimizowaniu danych scanów umów o pracę poszczególnych osób, przy czym zanonimizowaniu nie podlega m.in. okres zatrudnienia, jak też rodzaj zawartej umowy oraz stanowisko, na jakim dana osoba była zatrudniona. W przypadku, kiedy odnośnie poszczególnych osób były zawierane aneksy do umowy, w ten sam sposób powinny być również udostępnione i te dane. Pismem z dnia "[...]"r. organ poinformował skarżącego, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Podał, że nie prowadzi tak szczegółowych rejestrów czynności poszczególnych pracowników biura Kolegium. Wobec tego stwierdził, że spełnienie żądania skarżącego wymaga dokonania stosownych analiz i przygotowania zestawień w szczególności, że liczba osób podejmujących czynności związane z wysyłaniem korespondencji jest zmienna i uzależniona od ilości spraw oczekujących na wysłanie itp. Ocenił, że przygotowanie tej informacji połączone byłoby z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych, co odpowiada zakresowi pojęcia informacji przetworzonej. Wywiódł, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z tych też powodów organ wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni, szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadniałby pozyskanie takich danych. W zakreślonym przez organ terminie skarżący złożył pismo z dnia "[...]"r., w którym za bezzasadne ocenił żądanie wykazania interesu publicznego w niniejszej sprawie. Uznał, że jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia "[...]"r. dotyczył wyłącznie udostępnienia informacji prostych, których uzyskanie, stosownie do treści art. 2 u.d.i.p., nie wymaga wykazania jakiegokolwiek interesu. Podniósł, że w dniu "[...]"r. złożył wniosek, który został zmodyfikowany niniejszym pismem, o udostępnienie informacji o ilości pracowników Kolegium, których "głównym obowiązkiem w okresie od dnia "[...]"r. do dnia "[...]"r. było przygotowywanie wysyłki korespondencji oraz podanie w powyższym zakresie w przypadku poszczególnych osób głównym obowiązkiem było przygotowywanie korespondencji do wysyłki". Stwierdził, że organ, stosownie do art. 6 ust. 2 lit. b) i ust. 3 lit. a) w zw. z art. 5 ust. 4 u.d.i.p., jest obowiązany udostępniać niezwłocznie informacje mające charakter informacji prostych w zakresie organizacji i trybu działania jednostki. W tych okolicznościach uznał, że wezwanie go do wykazania interesu publicznego stanowi naruszenie przepisów, w tym m.in. art. 3 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.d.i.p., to jest prawa do uzyskania informacji publicznej w zakresie organizacji i trybu działania jednostki. Decyzją z dnia "[...]"r. organ, powołując art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wskazania "ilości pracowników od "[...]"r. do "[...]"r., których głównym obowiązkiem było przygotowywanie wysyłki korespondencji oraz podania, w zakresie jak w tirecie 1, okresu w jakim, w przypadku poszczególnych osób, głównym obowiązkiem było przygotowywanie korespondencji do wysyłki". W uzasadnieniu tej decyzji organ ocenił, że żądana przez skarżącego informacja, choć posiada status informacji publicznej, to jest informacją przetworzoną, której uzyskanie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., uzależnione jest od wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ zauważył, że ustawodawca, wprowadzając rozróżnienie na informację publiczną prostą oraz informację przetworzoną nie zdefiniował informacji przetworzonej, pozostawiając wykładnię tego pojęcia organom stosującym prawo. Wskazał, że w orzecznictwie sądowym, za informację prostą uznaje się informację, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, a jej udostępnienie wiąże się jedynie z wykonaniem prostych czynności technicznych, np. anonimizacją danych podlegających ochronie, zliczeniem decyzji znajdujących się w zbiorach organu. Natomiast informacją publiczną przetworzoną jest informacja opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie danych organu, ale według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, skutkiem czego powstaje jakościowa nowa informacja, nieistniejąca w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Oceniając w tym kontekście żądanie zawarte we wniosku skarżącego organ przyjął, że dotyczy ono informacji publicznej przetworzonej, gdyż aby ją wytworzyć pracownik organu musi przeanalizować powstałe zapisy nie tylko z systemu informatycznego ale także przeanalizować wysłane akta pod względem, który z pracowników wykonywał czynności związane z wysyłką korespondencji. Organ wyjaśnił przy tym, że w Kolegium jest osoba nadzorująca i wykonująca czynności związane z wysyłaniem korespondencji ale w zależności od ilości przesyłek do wysłania, czynności te wykonują różni pracownicy i jest to ich obowiązek. Podał, że możliwości techniczne pozwalają wygenerować dane z zakresu czynności związanych z wysyłaniem korespondencji tylko w określonych przypadkach (gdy pracownik wybierze w programie specjalną dłuższą drogę rejestracji przesyłek wychodzących), ale w przypadku wyboru dozwolonego krótszego sposobu rejestracji przesyłek wychodzących, a ma to miejsce przy dużym obciążeniu pracą, dane takie nie są generowane do systemu i nie można dokonać wydruku na konkretnego pracownika. Wskazał, że dlatego też, aby uzyskać tak szczegółowe dane, we wskazanym przez skarżącego przedziale czasowym, należy dokonać analizy wydruków z ewidencyjnego programu komputerowego, sprawdzając poszczególne rubryki korespondencji, a także w licznych przypadkach sprawdzić adnotacje w aktach sprawy, który z pracowników odpowiadał za czynności związane z wysyłką. Uznał więc, że informacja objęta wnioskiem skarżącego, z całą pewnością nie jest informacją, której przekazanie nie wiązałoby się z przetwarzaniem, w tym wytwarzaniem, nowej informacji. Podkreślił, że żądana przez skarżącego informacja wymaga od podmiotu publicznego, jakim jest Kolegium, podjęcia zdecydowanie ponadstandardowych czynności angażujących pracowników administracji obejmujących szereg odpowiedzialnych i wymagających znacznego skupienia czynności technicznych oraz intelektualnych. W tej sytuacji organ za konieczne uznał zbadanie wystąpienia przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" udostępnienia żądanej informacji przetworzonej. Odnosząc się do tej przesłanki organ zauważył, że choć nie zawiera ona legalnej definicji, to uwarunkowanie udostępnienia informacji przetworzonej od jej zaistnienia niewątpliwie świadczy o nadaniu przez ustawodawcę prymatu interesu publicznego nad interesem prywatnym. Wskazał, że skarżący, pomimo skierowania do niego stosownego wezwania przez organ, nie wykazał, że udostępnienie żądanej przez niego informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzestając jedynie na twierdzeniu, że żądana informacja jest informacją prostą. W tych okolicznościach, za konieczne organ uznał wydanie decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił organowi naruszenie wielu przepisów u.d.i.p. podtrzymując stanowisko, wyrażone uprzednio w piśmie z dnia "[...]"r., że jego wniosek dotyczył udzielenia informacji publicznej wyłącznie prostej. Opisaną na wstępie decyzją z dnia "[...]"r. organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]"r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ powtórzył argumenty podane wcześniej w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. Ocenił także, że w tej sprawie nie istnieje szczególnie uzasadniony interes publiczny w udostępnieniu żądanej informacji przetworzonej. Wywiódł, że udostępnienie tych informacji skarżącemu nie stwarza realnej możliwości wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Uznał, że informacja publiczna żądana przez skarżącego jest istotna dla jego własnego, prywatnego interesu, a nie dla interesu publicznego. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1) przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, to jest: art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postepowania administracyjnego; 2) prawa materialnego, to jest: art. 3 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b), art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a), art. 16 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że żądana przez niego informacja publiczna jest informacją prostą, której udostępnienie nie jest uzależnione od wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu "[...]"r. pełnomocnik organu wyjaśniła, że na przestrzeni "[...]" lat w biurze Kolegium zatrudnionych było około "[...]" osób, które zajmowały się wysyłką korespondencji, przy czym niektóre z tych osób już nie pracują. Podała, że organ nie posiada rejestru, z którego wynikałoby, którzy z pracowników dokonują wysyłki korespondencji z organu, a pracownicy biura, poza wysyłką korespondencji, mają powierzone do wykonania także inne czynności. Wskazała, że poza czynnościami wynikającymi z zakresu obowiązków zdarzają się okresy, że wykonywane są bezpośrednio polecenia Prezesa, a wynika to z aktualnych potrzeb. Podkreśliła, że w zasadzie wszyscy pracownicy biura na poszczególnych etapach postępowań, zajmują się również wysyłką korespondencji. Stwierdziła, że aby przygotować żądaną przez skarżącego informację, organ musiałby najpierw za cały ten okres dokonać wydruków z programu komputerowego, z którego wynikałoby, który z pracowników biura dokonywał wysyłki na poszczególnym etapie postępowania, a następnie organ musiałby zebrane informacje porównać z innymi obowiązkami wykonywanymi przez pracowników jednocześnie, aby ocenić, czy to było ich główne zadanie, czy pomocnicze. Pełnomocnik organu wyjaśniła przy tym, że rocznie wpływa do Kolegium około "[...]" spraw, a wysyłka korespondencji z biura Kolegium nie dotyczy tylko wysyłki ostatecznych rozstrzygnięć wydanych w sprawach ale również innej korespondencji związanej np. ze zwrotem akt do organów, informacją o późniejszym załatwieniu sprawy itp. Dodała, że informacje objęte tiretem 3 wniosku skarżącego zostały już rozpoznane i organ wydał odrębną decyzję administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Naruszenia prawa, stanowiące podstawę do uwzględnienia skargi na decyzję, zostały zaś wymienione w art. 145 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, opisanych w tym przepisie naruszeń prawa nie można jednak przypisać organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia "[...]" r. nr "[...]" utrzymującą w mocy własną decyzję organu z dnia "[...]"r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wskazania "ilości pracowników od "[...]"r. do "[...]"r., których głównym obowiązkiem było przygotowywanie wysyłki korespondencji oraz podania, w zakresie jak w tirecie 1, okresu w jakim, w przypadku poszczególnych osób, głównym obowiązkiem było przygotowywanie korespondencji do wysyłki". Prawidłowa jest bowiem ocena organu, która zresztą nie była kwestionowana przez skarżącego, że informacja, której udzielenia żądał skarżący we wniosku z dnia "[...]"r., a której zakres został następnie przez niego zmodyfikowany w piśmie z dnia "[...]"r., jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów u.i.d.p., a Prezes Kolegium jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b) i pkt 3 lit. a) u.d.i.p., informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w tym o organizacji podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia oraz trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych. W świetle zaś art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., do udostępniania informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej. Takim organem jest także Samorządowe Kolegium Odwoławcze, którego pracami kieruje Prezes, który reprezentuje także kolegium na zewnątrz. Prezes kolegium wykonuje również czynności przewidziane przepisami prawa dla organów administracji publicznej, niezastrzeżone dla składu orzekającego (zob. art. 1 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, tekst jednolity Dz.U. z 2015r., poz. 1659 ze zm.). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela także stanowisko organu, że żądana przez skarżącego informacja publiczna jest informacją przetworzoną, której uzyskanie, w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Co prawda uszło uwadze organu, że w piśmie z dnia "[...]"r., skarżący, modyfikując zakres żądanej informacji publicznej, skrócił także przedział czasowy, którego ta informacja ma dotyczyć (z pierwotnego "od "[...]"r. do "[...]"r." do okresu "od dnia "[...]"r. do dnia "[...]"r."), niemniej jednak ocenić należy, że uchybienie to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Pomimo bowiem skrócenie okresu, za który skarżący domagał się udzielenia informacji publicznej, zakres żądanych danych, nadal stanowił informację przetworzoną. Przychylić należy się bowiem do poglądu organu, który znajduje także akceptację w orzecznictwie sądowym, że informacją publiczną przetworzoną jest informacja opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, a także intelektualnego zaangażowania, na podstawie danych organu, ale według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, skutkiem czego powstaje jakościowa nowa informacja, nieistniejąca w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Taką informację należy odróżnić od informacji publicznej prostej, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada. O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (tak m.in. w wyrokach NSA z 5 października 2017r. sygn. akt I OSK 1379/16 oraz z 16 lutego 2018r. sygn. akt I OSK 1155/16, dostępnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej obejmującej wskazanie ilości pracowników, których - w zakreślonym przez skarżącego okresie (prawie "[...]" lat) - głównym obowiązkiem było przygotowywanie wysyłki korespondencji, a także podania, w zakresie jak w tirecie 1, okresu w jakim, w przypadku poszczególnych osób, ich głównym obowiązkiem było przygotowywanie korespondencji do wysyłki. Jak wynika z wyjaśnień organu, zawartych zarówno w wezwaniu skierowanym do skarżącego, jak i w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji oraz złożonych przez pełnomocnika organu na rozprawie przed tutejszym Sądem, organ nie posiada rejestru, z którego wynikałoby, których pracowników biura Kolegium głównym zadaniem było w zakreślonym przez skarżącego okresie wysyłanie korespondencji. Wymaga przy tym zaznaczenia, że okoliczność braku takiego rejestru nie była kwestionowana przez skarżącego. Natomiast organ w sposób spójny i logiczny podał, że w Kolegium jest osoba nadzorująca i wykonująca czynności związane z wysyłaniem korespondencji ale w zależności od ilości przesyłek do wysłania, czynności te wykonują różni pracownicy i jest to ich obowiązek. Możliwości techniczne pozwalają jednak wygenerować dane z zakresu czynności związanych z wysyłaniem korespondencji tylko w określonych przypadkach (gdy pracownik wybierze w programie specjalną dłuższą drogę rejestracji przesyłek wychodzących), ale w przypadku wyboru dozwolonego krótszego sposobu rejestracji przesyłek wychodzących, a ma to miejsce przy dużym obciążeniu pracą, dane takie nie są generowane do systemu i nie można dokonać wydruku na konkretnego pracownika. W tych okolicznościach nie budzą zastrzeżeń Sądu wywody organu, że aby uzyskać żądane przez skarżącego dane, we wskazanym przez niego przedziale czasowym, należy dokonać analizy wydruków z ewidencyjnego programu komputerowego, sprawdzając poszczególne rubryki korespondencji, a także w licznych przypadkach sprawdzić adnotacje w aktach sprawy, który z pracowników odpowiadał za czynności związane z wysyłką. Następnie organ musiałby zebrane informacje porównać z innymi obowiązkami wykonywanymi przez pracowników jednocześnie, aby ocenić, czy to było ich główne zadanie, czy pomocnicze. Istotne znaczenie ma przy tym podniesiona na rozprawie przez pełnomocnik organu okoliczność, że rocznie wpływa do Kolegium około "[...]" spraw, a wysyłka korespondencji z biura Kolegium - co jest oczywiste - nie dotyczy tylko wysyłki ostatecznych rozstrzygnięć wydanych w sprawach ale również innej korespondencji związanej np. ze zwrotem akt do organów, informacją o późniejszym załatwieniu sprawy itp. W świetle powyższych wyjaśnień organu, nie może budzić wątpliwości, że dokonanie tych wszystkich czynności, w tak dużej ilości spraw, nie tylko wiązałoby się z ogromnym zaangażowanie sił i środków ze strony organu, ale także doprowadziłoby w istocie do powstania jakościowo nowej informacji, nieistniejącej w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem byłyby materiały znajdujące się w posiadaniu organu. Wnioskowane przez skarżącego informacje prawidłowo zatem zostały zaliczone przez organ do kategorii informacji publicznej przetworzonej. Skoro zaś we wniosku inicjującym postępowanie w kontrolowanej sprawie skarżący nie podawał okoliczności przemawiających za istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego w udzieleniu żądanej informacji przetworzonej, zasadne było skierowanie do skarżącego przez organ wezwania o wykazanie istnienia takiego interesu. Skarżący nie wykonał jednak nałożonego na niego obowiązku, a organ rozważając istnienie tego kwalifikowanego interesu w niniejszej sprawie wskazał, że udostępnienie tych informacji skarżącemu nie stwarza realnej możliwości wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Organ stwierdził także, że informacja publiczna żądana przez skarżącego jest istotna dla własnego, prywatnego interesu wnoszącego, a nie interesu publicznego. W ocenie Sądu, argumentacja organu, co do braku w niniejszej sprawie kwalifikowanego interesu publicznego, jest prawidłowa. Skarżący nie jest bowiem podmiotem, który mógłby w sposób efektywny wykorzystać pozyskane informacje w celu poprawy funkcjonowania Kolegium, czy też szeroko pojętej administracji publicznej. Nie sposób dostrzec takiego interesu u skarżącego, a on sam również go nie wykazywał, podnosząc jedynie w sposób nieuprawniony, że wnioskowane informacje są informacjami prostymi. Skoro zaś organ prawidłowo uznał, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, a skarżący nie wykazał, że dysponuje szczególnie istotnym interesem publicznym uprawniającym go do jej uzyskania, to prawidłowo odmówiono skarżącemu udostępnienia rzeczonej informacji publicznej poprzez wydanie decyzji w oparciu o art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W kontrolowanej sprawie nie doszło zatem do naruszenia wskazanych w skardze przepisów u.d.i.p. W tej sprawie nie sposób także zarzucić organowi, aby czynił dowolne ustalenia faktyczne, czy też wadliwie uzasadniał wydane decyzje. Jak już bowiem podano, w ocenie Sądu, wyjaśnienia organu co do stanu faktycznego sprawy, złożone w toku postępowania, są spójne i logiczne. Zostały one także zawarte w uzasadnieniach obu wydanych w sprawie decyzji. W decyzjach tych organ zawarł także obszerne wywody mające na celu wyjaśnienie przyjętej przez organ kwalifikacji żądanej przez skarżącego informacji publicznej jako informacji przetworzonej. W tych okolicznościach nieuprawnione jest stawianie organowi zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postepowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.