II SA/Ol 873/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W. i S.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M.W. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 7 września 2011 r. Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego postanawia przyznać wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskami z dnia 23 listopada 2011 r. W.W. i S.W. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 30 listopada 2011 r. wnioskodawcy zostali wezwani do podpisania powyższych wniosków i przedłożenia wymienionych w wezwaniu dokumentów, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie wnioskodawcy nadesłali nowe wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z dnia 6 grudnia 2011 r. oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach I.B., dowody wypłaty wnioskodawcom świadczeń emerytalnych, dowody zapłaty za usługi telekomunikacyjne, komunalne i energię elektryczną oraz fakturę za zakup leków przez S.W. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2011 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie pozostawił wnioski z dnia 23 listopada 2011 r. bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że przedmiotem rozpoznania są wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z dnia 6 grudnia 2011 r. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślenia wymaga, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania istnienia okoliczności, o których mowa w cytowanych wyżej przepisach. Instytucja prawa pomocy ma bowiem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną, np. osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Z treści złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że W.W. i S.W. są osobami niepełnosprawnymi, w podeszłym wieku, prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z "[...]". Na dochód rodziny składają się: emerytury wnioskodawców w kwotach netto: 1.167,12 zł i 1.458,76 zł oraz zasiłek wychowawczy "[...]" (400 zł) i wynagrodzenie za pracę jego żony (1.260,94 zł). Rodzina ponosi wydatki na zakup energii elektrycznej, gazu, opłat za telefon, telewizor, wywóz nieczystości oraz zakup lekarstw i opału, w łącznej wysokości około 1.533 zł miesięcznie. Na utrzymanie sześcioosobowej rodziny, tj. m.in. zakup żywności, środków czystości, odzieży, itp. pozostaje więc kwota około 2.753 zł. Przy ocenie czy sytuacja materialna wnioskodawcy kwalifikuje go do przyznania prawa pomocy, sąd bierze pod uwagę nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów, ale również stan majątkowy strony. W niniejszej sprawie wnioskodawcy oświadczyli, że są właścicielami wyłącznie mieszkania o pow. 61,33 m² i dwóch budynków gospodarczych. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że są to: drewniany garaż (o pow. 24 m²) i skład opału (o pow. 12 m²). Członkowie rodziny nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W przedstawionej sytuacji stwierdzić należy, że ustalona sytuacja materialna rodziny wnioskodawców dowodzi, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.