II SA/Ol 876/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. K. na pismo Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia "[...]" w przedmiocie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 1 czerwca 2009 r. B.K. zwrócił się do [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. o udzielenie informacji dotyczącej bezzwrotnych dotacji przyznanych w ramach programów realizowanych przez D. Agencję Rozwoju S.A., finansowanych ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR). W szczególności wnioskodawca zażądał dostępu do projektów: "Rozwój przedsiębiorstw powiatu działdowskiego i nowomiejskiego poprzez doradztwo, szkolenie i bezpośrednie wsparcie", "Rozwój przedsiębiorstw powiatu gołdapskiego i oleckiego poprzez doradztwo, szkolenie i bezpośrednie wsparcie" i "Rozwój przedsiębiorstw powiatu ostródzkiego poprzez doradztwo, szkolenie i bezpośrednie wsparcie". Wyjaśnił, że pomimo zakończenia i rozliczenia tych projektów, nie udało mu się uzyskać pełnej listy beneficjantów tych programów. D. Agencja Rozwoju i Stowarzyszenie Regionalne Centrum Rozwoju "D." ujawniły tylko fragmentaryczną listę osób, które w ramach realizowanego programu otrzymały wielotysięczne, bezzwrotne dofinansowania. Utrzymywanie w tajemnicy danych pozostałych beneficjentów nie służy transparentności udzielonej pomocy publicznej. Wobec powyższego wniósł o podanie pełnej listy beneficjantów wymienionych programów, z wyszczególnieniem imienia i nazwiska, miejscowości i kwoty dofinansowania osób, które otrzymały dotacje inwestycyjne i osób, które otrzymały wsparcie pomostowe, udostępnienie ogólnych informacji o projekcie, regulaminów rekrutacji oraz regulaminów komisji oceny wniosków dla tych projektów. Wnioskodawca zażądał przekazania informacji dotyczących wykazu beneficjentów w formie pisma, kserokopii lub w formie elektronicznej. Następnie, w zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie z dnia 23 czerwca 2009 r., B.K. zarzucił, że pomimo upływu terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie otrzymał żądanych informacji ani decyzji odmawiającej jej udostępnienia. Nie został także powiadomiony o powodach opóźnienia i nowym terminie udostępnienia informacji. Wobec powyższego wniósł o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia wniosku, wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia go w terminie, ustalenie osób odpowiedzialnych i pociągnięcie ich do odpowiedzialności w trybie art. 38 K.p.a. oraz o podjęcie środków zapobiegających nieterminowemu udzielaniu informacji publicznych w przyszłości. Agencja w piśmie z dnia 8 lipca 2009 r., wyjaśniła, że jako instytucja wdrażająca Działania 2.5 ZPORR nie jest organem właściwym do przekazania żądanych informacji. Wskazała, że informacje o wynikach wyboru do dofinansowania 27 projektów realizowanych w ramach Działania 2.5 w województwie warmińsko - mazurskim, w tym projektów D. Agencji Rozwoju S.A. i Stowarzyszenia Regionalne Centrum Rozwoju D., zamieszczono na stronie internetowej Agencji podając nazwę beneficjenta (instytucji realizującej projekt), wnioskowaną kwotę i tytuł projektu. Projekty realizowane przez te instytucje, stosownie do treści umów o dofinansowanie zawartych z Agencją, zakończyły się zgodnie z harmonogramami realizacji Projektu. Agencja nie zawierała umów o przyznanie jednorazowych dotacji inwestycyjnych i udzielenie wsparcia pomostowego z beneficjentami ostatecznymi. Ponadto zaznaczyła, że rekrutacja, organizacja i przeprowadzenie szkoleń, wstępna ocena złożonych przez beneficjentów ostatecznych biznesplanów, zawieranie umów i wypłata środków finansowych należała do beneficjenta. Agencja dysponuje informacjami dotyczącymi beneficjentów ostatecznych przedmiotowych programów, uzyskanymi w sposób pośredni. Wyjaśniła, że podstawą udzielenia informacji o mikroprzedsiębiorcach, którzy uzyskali dofinansowanie od D. S.A. oraz Stowarzyszenia Regionalne Centrum Rozwoju "D." mogą być wyłącznie umowy o przyznanie jednorazowej dotacji inwestycyjnej oraz udzielenie wsparcia pomostowego. Agencja wywiodła, że skoro nie wytworzyła informacji o beneficjentach ostatecznych, to nie może udzielić informacji w tym zakresie. Zauważyła ponadto, że nie ma wpływu na zakres informacji udostępnianych przez beneficjentów po zakończeniu realizacji projektów. Jednocześnie Agencja poinformowała wnioskodawcę, że ogólne informacje o projektach realizowanych w ramach Działania 2.5 ZPORR dostępne są w dokumentacji konkursowej zamieszczonej na stronie internetowej Agencji. Natomiast regulamin rekrutacji i regulamin Komisji Oceny Projektów są wewnętrznymi dokumentami stworzonymi przez beneficjenta działania i Agencję i nie wpływają na wynik oceny wniosku, lecz regulują prace komisji. Z tego względu wgląd do nich mają pracownicy instytucji i organy kontrolujące. Wnioskodawcy przekazano ponadto broszurę dotyczącą realizacji programu ZPORR, w tym Działania 2.5. B.K. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucił, że w odpowiedzi na zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie nie otrzymał decyzji administracyjnej lecz pismo. Wywiódł z treści z art. 16 i art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, że odmowa udostępnienia informacji i publicznej również przez podmioty nie będące organami władz publicznych następuje w drodze decyzji. W otrzymanym piśmie nie poinformowano go ponadto o przysługujących środkach odwoławczych. Wnioskodawca wywiódł też, że bez znaczenia jest, kto wytworzył daną informację. Skoro zaś Agencja posiada żądaną przez niego informację, to brak jest podstaw prawnych do ograniczenia prawa dostępu do tej informacji. Jednocześnie podkreślił, że w realizację ZPORR na lata 2004-2006 były zaangażowane środki publiczne, a kwestie dysponowania publicznym majątkiem lub środkami finansowymi nie podlegają ochronie. Wobec powyższego ponownie zażądał dostępu do wnioskowanych informacji. W odpowiedzi na powyższe pismo Agencja stwierdziła, że przedmiotem żądania jest przekazanie wykazu beneficjentów ostatecznych, którzy zawarli umowy o przyznanie jednorazowej dotacji inwestycyjnej lub o udzielenie wsparcia pomostowego z D. Agencją Rozwoju D. S.A. i Stowarzyszeniem Regionalne Centrum Rozwoju "D.". Agencja nie jest stroną umów zawartych z beneficjentami ostatecznymi. Agencja zawarła umowy o dofinansowanie interesujących wnioskodawcę projektów z D. Agencją Rozwoju D. S.A. i Stowarzyszeniem Regionalne Centrum Rozwoju "D." i to te podmioty są wykonawcami działań i beneficjentami wsparcia przekazywanego przez Agencję. Agencja uzyskiwała informacje o beneficjentach ostatecznych przy ubieganiu się o płatność. Wyjaśniła ponadto, że nie posiada regulaminów rekrutacji, a regulamin Komisji Oceny Projektów, regulujący tryb pracy komisji, nie ma wpływu na merytoryczną ocenę projektu. W złożonej skardze B.K. wywiódł, że pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r., nazwanym przez skarżącego postanowieniem, Agencja niezasadnie odmówiła mu udzielenia informacji publicznej. Zarzucił też, że organ naruszył przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie wydał decyzji o odmowie udzielenia wnioskowanych informacji, nie pouczył skarżącego o przysługujących środkach odwoławczych i nie podał podstawy prawnej uzasadniającej odmowę udzielenia wnioskowanej informacji. Zdaniem skarżącego, odmowa udzielenia wnioskowanych informacji była bezpodstawna. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu i zobowiązanie Agencji do udzielania wnioskowanych informacji. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że po przeprowadzeniu konkursów zawarła w dniu 21 czerwca 2005 r. umowy z D. Agencją Rozwoju i Stowarzyszeniem Regionalne Centrum Rozwoju "D.". Podmioty te, na mocy zawartych umów, zobowiązani byli do przeprowadzenia rekrutacji, zorganizowania i przeprowadzenie szkoleń, dokonania wstępnej oceny złożonych przez beneficjentów ostatecznych biznesplanów, zawarcia z nimi umów i wypłaty środków finansowych w ramach przyznanych dotacji inwestycyjnych lub wsparcia pomostowego. Wobec powyższego, to wskazani beneficjenci dysponują żądanymi informacjami. Agencja zaznaczyła, że poinformowała skarżącego, że ogólne informacje o projektach realizowanych w ramach Działania 2.5 zamieszczone są na jej stronie internetowej, natomiast nie dysponuje regulaminami, których domagał się skarżący. Z uwagi na fakt, że Agencja nie przekazywała środków publicznych beneficjentom ostatecznym, nie jest uprawniona do przekazania informacji publicznej w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie skarżący zakwestionował prawidłowość odmowy dostępu do informacji publicznej, zawartej w piśmie Agencji z dnia 3 sierpnia 2009 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej podstawowym sposobem udostępniania informacji publicznej jest jej ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej. W sytuacji gdy określone informacje nie zostały udostępnione w ten sposób, podlegają udostępnieniu na wniosek bądź w drodze ich wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych lub przez urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tymi informacjami (art. 10 ust. 1). Ustawa przewiduje również możliwość bezpośredniej obserwacji przebiegu posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Przy czym podkreślić należy, że zgodnie z art. 4 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy obowiązane do udostępniania informacji publicznej są tylko podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, które są faktycznie w posiadaniu takich informacji. Z treści art. 16 ust. 1 powołanej ustawy wynika natomiast, że odmowa udzielenia żądanej informacji publicznej, która jest w posiadaniu organu, następuje w drodze decyzji. W przypadku zaś gdy organ nie posiada żądanej informacji publicznej lub dostęp do tej informacji dobywa się na odrębnych zasadach, albo też dane objęte wnioskiem nie stanowią takiej informacji, organ udziela wnioskodawcy odpowiedzi w formie pisma (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 180/02 i z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB/289/02 [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Dostęp do informacji publicznej, Warszawa 2007, str. 123-124). W rozpoznawanej sprawie Agencja, stwierdziła, że nie posiada wnioskowanej informacji publicznej i wskazała podmioty, które jej zdaniem, dysponują interesującymi skarżącego informacjami. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że prawidłowo organ udzielił odpowiedzi skarżącemu w formie zwykłego pisma. Przedmiotowe pismo niewątpliwie nie jest decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). W rozpoznawanej sprawie nie została podjęta czynność ani nie został wydany akt z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro więc pismo będące przedmiotem skargi nie mieści się w katalogu spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., to nie podlega ono kontroli sądowoadministracyjnej. Na marginesie należy zaznaczyć, że skarżący ma możliwość wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, który jego zdaniem pozostaje w zwłoce z udzieleniem informacji publicznej. Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji, udostępniona informacja nie odpowiada treści zawartego we wniosku żądania lub organ odmawia udzielenia takiej informacji w nieprzewidzianej do tej czynności formie prawnej. Uwzględniając natomiast skargę na bezczynność, sąd administracyjny, na mocy art. 149 p.p.s.a., zobowiązuje organ m.in. do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.