II SA/Ol 878/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Spółki z o.o. w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 11 lipca 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier bez zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]" sp. z o.o. w "[...]" w skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 11 lipca 2014 r. w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w O., a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku przez organ, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku Spółka podkreśliła, że zaskarżona decyzja jest rażąco nieprawidłowa, gdyż w całym okresie objętym tym aktem skarżąca posiadała zezwolenie. Wskazała ponadto, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Podniosła, że prowadzi w zasadzie wyłącznie działalność polegającą na eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych, a zezwolenia na podstawie których prowadzona jest ta działalność stopniowo wygasną w 2014 r. i 2015 r., co destabilizuje sytuację finansową Spółki. Podkreśliła, że obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kar (wymieniono 5 spraw dotyczących punktów gier w województwie "[...]", w których w pierwszej instancji wydano decyzje nakładające kary pieniężne w łącznej wysokości 324.640 zł). Skarżąca wywiodła, że pomimo osiągniętego za 2013 r. zysku w kwocie "[...]" zł, nałożona zaskarżoną decyzją kara, choć sama w sobie nie stanowi znacznej szkody, to mając na uwadze także wysokość nałożonych kar w innych postępowaniach, przyczyni się do wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należy przy tym podkreślić, że nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce, w przypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w wyniku swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. też postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i dokonując pod tym kątem oceny wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 13.140 zł Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie może oceniać czy doszło do naruszenia prawa. Na tym etapie postępowania Sąd nie bada bowiem legalności zaskarżonej decyzji i to zarówno pod kątem prawa polskiego, jak i prawa unijnego. Wobec tego wszelkie argumenty Skarżącej, kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, nie mają żadnego znaczenia. Sąd dokonuje bowiem wyłącznie oceny, czy zaistniały okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać bowiem należy, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi, w przypadku uwzględnienia skargi nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, gdyż w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie Spółce zwrócona. Nie można także uznać, że w obecnej sytuacji Spółki wyegzekwowanie kwoty określonej w zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę czy też nieodwracalne skutki. Biorąc pod uwagę fakt, że Spółka w roku poprzednim zanotowała zysk w wysokości netto "[...]" zł, nie można przyjąć, że ewentualne wyegzekwowanie zapłaty kwoty 13.140 zł, spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki. Odnosząc się do kwestii toczących się innych postępowań dodać należy, że uwzględniając łączną wysokość kar, wyliczoną przez Spółkę na kwotę 337.780 zł, także nie można uznać, że kwota ta – przy uwzględnieniu zysku Spółki – spowoduje znaczną szkodę, czy też nieodwracalne skutki. Należy bowiem podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jako wyjątek od zasady wykonalności decyzji ostatecznych, nie może być interpretowany rozszerzająco. Może to zatem nastąpić tylko w takiej sytuacji, w której nie ulega wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki. Z całą pewnością nie jest to sytuacja, w której wysokość nałożonych kar pieniężnych mieści się w granicach możliwości płatniczych Spółki. Sąd nie może także uwzględnić podnoszonych przez Spółkę okoliczności, że posiadane przez nią zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych zaczną stopniowo wygasać z powodu upływu okresu, na jakie zostały wydane. Sąd bada bowiem spełnienie przesłanek określonych w 61 § 3 p.p.s.a. w odniesieniu do istniejącej, a nie przewidywanej przez Spółkę, sytuacji finansowej w przyszłości. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.