II SA/Ol 883/05

Dnia 28 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2005 roku sprawy ze skargi J. i R. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wniesienia sprzeciwu i odmowy przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu odwołania Pana S. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, znak "[...]" z dnia 8 lipca 2005 roku wnoszącej sprzeciw i odmawiającej przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr 750/10 w D. -umorzył postępowanie odwoławcze. Skargę na powyższą decyzję wnieśli, w dniu 11 października 2005 roku (data nadania przesyłki pocztowej), Państwo J. i R. R., inwestorzy budowy wskazanego obiektu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 23 listopada 2005 roku skarżący wnieśli "o oddalenie skargi", co przy uwzględnieniu znaczenia procesowego przedmiotowego oświadczenia, kwalifikuje je jako wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, zostało doręczone skarżącym w dniu 22 listopada 2005 roku wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. (słownie pięćset złotych) wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych zaniedbania powyższego obowiązku. Mając na względzie, że należny w sprawie wpis nie został uiszczony przez skarżących w wyznaczonym terminie, skargę należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy. W tych okolicznościach, Sąd nie mógł uwzględnić cofnięcia skargi, gdyż czynność ta jest skuteczna jedynie w sytuacji, gdy przedmiotowy środek zaskarżenia był dopuszczalny, spełniał warunki formalne oraz został należycie opłacony.