II SA/Ol 883/14

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-09-18

Skład orzekający: Agnieszka Bińczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie przedłożyła wszystkich wymaganych dokumentów i oświadczeń, mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie tego prawa. Pomimo wezwania, skarżący nie przedłożyli wszystkich wymaganych dokumentów i oświadczeń dotyczących ich sytuacji materialnej i rodzinnej, co uniemożliwiło sądowi dokonanie pełnej oceny ich możliwości finansowych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie dotyczącej rozbiórki altany. Wnioskodawca oświadczył, że jego jedynym dochodem jest zasiłek, a rodzina nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia informacji dotyczących ich sytuacji materialnej i finansowej, w tym do przedłożenia dokumentów źródłowych. Skarżący częściowo uzupełnili wniosek, jednak nie przedłożyli wszystkich wymaganych dokumentów, co uniemożliwiło sądowi dokonanie pełnej oceny ich sytuacji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. J. i E. J. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki altany postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy. We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, E. J. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. J. i E. J. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]", podnosząc w uzasadnieniu, iż nie jest w stanie ponieść przedmiotowych kosztów "bez uszczerbku dla siebie i rodziny". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną (skarżącą) i synem, będącym uczniem. Członkowie rodziny nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Zgodnie z rubryką nr 10, jedynym źródłem dochodu 3-osobowej rodziny jest "zasiłek z "[...]"" skarżącego w kwocie "[...]" brutto. W rubryce nr 11 skarżący wskazał ponoszone wydatki – wyżywienie, leczenie i mieszkanie w łącznej kwocie "[...]". W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny oraz wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle złożonego przez niego oświadczenia skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji majątkowej (w zakresie odnoszącym się do lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego pod adresem wskazanym w rubryce nr 2.1, a także działki, na której znajduje się altanka, której dotyczy niniejsza sprawa) oraz finansowej (w zakresie odnoszącym się do dochodu skarżącego z tytułu zasiłku oraz dochodów, uzyskiwanych przez niego przed pierwszą wypłatą tego zasiłku, ewentualnych dochodów żony skarżącego o charakterze okresowym, jej statusu osoby bezrobotnej oraz dochodów uzyskiwanych przez nią przed utratą pracy/rejestracją w urzędzie pracy, ewentualnego korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej/świadczeń rodzinnych lub z innego rodzaju pomocy udzielanej przez jakiekolwiek instytucje bądź osoby trzecie lub też z pomocy członków rodziny, wysokości i przeznaczenia ponoszonych wydatków, a ponadto wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy). W wezwaniu zawarte zostało pouczenie, zgodnie z którym nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący przedłożył pismo procesowe, podpisane przez niego i skarżącą, do której w związku z jej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie skierowane zostało również wezwanie o treści analogicznej do treści wezwania skarżącego. W piśmie tym skarżący wyjaśnili, iż lokal mieszkalny, zlokalizowany pod adresem wskazanym w rubryce nr 2.1, jest lokalem gminnym, w którym mieszka ich cała rodzina. Działka, na której znajduje się altanka, jest przez nich użytkowana w celach rekreacyjnych, lecz nie jest ich własnością. Skarżąca wskazała, iż jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy oraz oświadczyła: "okres zarejestrowania i pobierania (...) zasiłków (...) potwierdzam odpowiednim dołączonym dokumentem". Do przedmiotowego pisma nie zostały załączone jednak żadne dokumenty w tym zakresie. Skarżąca oświadczyła ponadto, iż nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów, zaś dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych otrzymywał tylko skarżący, lecz jego wypłata została zablokowana "[...]". Skarżący oświadczyli: "nie jest możliwe dołączenie dokumentu z "[...]", gdyż "[...]" nie podaje żadnych informacji, dołączamy dokument, którym dysponujemy." W tym zakresie załączyli kopię dokumentu w języku "[...]". W dalszej kolejności skarżący wskazali, iż nie korzystają "z polskich ośrodków pomocy społecznej. Jedynie tylko z "[...]" świadczeń." Przedstawili wykaz ponoszonych wydatków [wyżywienie, leczenie, mieszkanie (czynsz, gaz, woda, śmieci, energia), dojazdy do szkoły] w łącznej kwocie ok. "[...]". Wskazali, iż obydwoje posiadają osobiste konta bankowe. Konta nie posiada syn. Nie posiadają żadnych lokat ani kont dewizowych. Do przedmiotowego pisma skarżący załączyli ponadto kopie: dokumentacji medycznej (2 karty), zaświadczenia o zatrudnieniu skarżącego i pisma dotyczącego odmowy przedłużenia z nim umowy. Wskazać należy, iż w świetle art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje natomiast, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego jej wniosek, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ppsa), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji rodzinnej i materialnej. W niniejszej sprawie, pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, skarżący nie przedłożył wszystkich żądanych oświadczeń i dokumentów źródłowych, nie wyjaśnił też przyczyn tego stanu rzeczy. Powyższe sprawia natomiast, że nie jest możliwe dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, a w konsekwencji stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, czy to w całości, czy to w części. Wskazać należy, iż pomimo wezwania skarżący nie wskazał od kiedy jego żona jest osobą bezrobotną, czy przysługiwał jej zasiłek dla bezrobotnych i przez jaki okres czasu, nie wskazał też wysokości dochodów uzyskiwanych przez nią w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed utratą pracy/rejestracją w urzędzie pracy i tytułów z jakich pochodziły (pkt 3 wezwania). Wbrew też oświadczeniu skarżącej, zawartemu w piśmie procesowym, do pisma tego nie zostały załączone dokumenty, które zawierałyby informacje we wskazanym zakresie. Pomimo wezwania do złożenia kopii dokumentu, z którego wynika wysokość netto dochodu skarżącego z tytułu zasiłku (pkt 5 wezwania) skarżący nie zastosował się do wezwania również w tym zakresie. Skarżący podniósł wprawdzie, iż "nie jest możliwe dołączenie dokumentu z "[...]"", lecz w sytuacji, gdy w wezwaniu nie określono ściśle rodzaju dokumentu źródłowego, z którego wynikać miała wysokość netto tego zasiłku, w szczególności zaś, iż miałby to być "dokument z "[...]"", oświadczenie skarżącego nie może być uznane za wystarczające usprawiedliwienie nieprzedłożenia żądanego dokumentu źródłowego. Usprawiedliwieniem tego stanu rzeczy nie może być również to, że zgodnie z oświadczeniem skarżącej wypłata przedmiotowego zasiłku została obecnie wstrzymana. Pomimo wezwania, skarżący nie wskazał również od kiedy zasiłek ten jest mu wypłacany oraz wysokości jego dochodów uzyskiwanych w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed pierwszą wypłatą zasiłku (pkt 6 wezwania). Skarżący przedłożył wprawdzie kopie zaświadczenia o zatrudnieniu i pisma dotyczącego odmowy przedłużenia z nim umowy, lecz dokumenty te nie zawierają informacji we wskazanym zakresie. W dalszej kolejności stwierdzić należy, że pomimo wezwania do złożenia wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (pkt 9 wezwania), i złożenia w piśmie procesowym oświadczenia o posiadaniu osobistych kont bankowych, zarówno przez skarżącego, jak i jego żonę, skarżący nie przedłożył także żądanych wyciągów i nie wyjaśnił powodów, dla których tego nie uczynił. Wskazać również należy, iż na wezwanie do wskazania, czy w latach 2013-2014 skarżący i/lub osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym korzystali i/lub korzystają nadal ze świadczeń z pomocy społecznej/świadczeń rodzinnych lub z innego rodzaju pomocy udzielanej przez jakiekolwiek instytucje bądź osoby trzecie lub też z pomocy finansowej/rzeczowej członków rodziny, a jeśli tak – to z czyjej pomocy korzystali/korzystają, jakiego rodzaju pomoc otrzymali/otrzymują (jeśli finansową – to w jakiej wysokości) oraz kiedy i przez jaki okres czasu (pkt 7 wezwania), skarżący stwierdzili jedynie, iż nie korzystają "z polskich ośrodków pomocy społecznej. Jedynie tylko z "[...]" świadczeń", lecz nie wskazali nawet z jakich ""[...]" świadczeń" korzystają. Dodać także należy, że skarżący przedstawili wykaz ponoszonych wydatków, lecz pomimo wezwania nie przedłożyli jakichkolwiek dokumentów potwierdzających fakt ich ponoszenia w wykazanej wysokości (pkt 8 wezwania). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niezłożenie przez skarżącego wszystkich żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych nie pozwala ocenić jak kształtowała się i kształtuje obecnie sytuacja finansowa 3-osobowej rodziny skarżącego i stwierdzić w sposób nie budzący wątpliwości, mimo aktualnych problemów z zatrudnieniem małżonków i wypłatą zasiłku, że nie pozwala ona na poniesienie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie, w całości lub w części, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Nieujawnienie przez skarżącego, pomimo wezwania, sytuacji materialnej 3-osobowej rodziny w pełnym zakresie, uniemożliwia podjęcie korzystnego dla niego rozstrzygnięcia. Prawo pomocy jest bowiem instytucją wyjątkową i jako taka powinno być stosowne tylko w stosunku do osób, które w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla nich obiektywnie niemożliwe, czego w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie uczynił. W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło