II SA/Ol 883/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. J. i E. J. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki altany postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – E. J. wniósł o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, iż obecnie pracuje dorywczo, a jego żona i syn pozostają na jego utrzymaniu. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i synem, będącym uczniem. Członkowie rodziny nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 7.1. skarżący wykazał mieszkanie komunalne, a w rubryce nr 10 - dochód własny z tytułu prac dorywczych w kwocie "[...]". Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania. To strona tym samym powinna przekonać Sąd, że nie posiada wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Skoro zatem strona ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej otrzymanie prawa pomocy, to nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącego pozostaje fakt, iż w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu - na skutek sprzeciwu - wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, przyznał mu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdził, iż okoliczności przedstawione przez skarżącego w formularzu wniosku, jak również wynikające z przedłożonych przez niego oświadczeń, wyjaśnień i kopii dokumentów, pozwalają uznać, że jego sytuacja uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Sąd stwierdził, iż skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że poniesienie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, przekracza możliwości finansowe jego 3-osobowej rodziny. Z przedstawionej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego wynika, że aktualnie na miesięczny dochód jego rodziny składa się wyłącznie wynagrodzenie uzyskiwane przez niego z prac dorywczych w wysokości "[...]". Skarżący nie posiada majątku, wraz z rodziną mieszka w lokalu komunalnym, za który miesięcznie uiszcza czynsz w wysokości "[...]". Jego żona w związku ze swoją chorobą ponosi koszty związane z leczeniem oraz dojazdami do placówek medycznych. W dodatkowym oświadczeniu skarżący wskazał również, że miesięcznie ponosi następujące opłaty: gaz butlowy - "[...]", dojazd syna do szkoły - "[...]", woda - "[...]", śmieci - "[...]", światło - ok. "[...]", wyżywienie - ok. "[...]". W świetle tych danych, Sąd doszedł do przekonania, że zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż z rozpoznawanego obecnie wniosku skarżącego nie wynika, aby sytuacja materialna jego 3-osobowej rodziny uległa zmianie. Stwierdzenie, że okoliczności faktyczne w zakresie sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, przyjęte za podstawę sformułowania przez Sąd przedstawionej oceny, są takie same, czyni zatem zasadnym uwzględnienie wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata. Skoro bowiem zgodnie z ustaleniami Sądu, skarżący i jego żona nie posiadają środków majątkowych, a ich dochody nie są wystarczające nawet na pokrycie wszystkich wymaganych kosztów utrzymania rodziny, to przyjąć należy, że w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie jest w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla jego rodziny, ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - nie tylko zatem kosztów sądowych, ale również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.