II SA/Ol 887/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2005 r. sprawy ze skargi E. K., F. K., A. K., A. B. i J. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) odrzucić skargi E. K., F. K., A. K. i J. W., 2) umorzyć postępowanie z wniosku F. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika. Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]" Wojewoda uchylił decyzję Wójta Gminy z dnia 20 lipca 2004 r., nr "[...]" w sprawie odmowy wymeldowania z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego położonego w M. następujących osób: F. K., E. K., A. K., A. K., A. B., L. B. i J. W. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzja będącą przedmiotem skargi została doręczona E. K. i A. K. w dniu 14 września 2004 r., F. K. w dniu 22 września 2004 r., J. W. w dniu 23 września 2004 r. i A. B. w dniu 18 października 2004 r. Stosownie do art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § l cytowanej ustawy). Termin do wniesienia skargi upłynął więc E. K. i A. K. z dniem 14 października 2004 r., F. K. z dniem 22 października 2004 r., a J. W. z dniem 23 października 2004 r. Skarga natomiast została nadana w urzędzie pocztowym M. l dnia 29 października 2004 r., zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić skargi E. K., A. K., F. K. i J. W. Natomiast odnośnie do wniosku F. K. o ustanowienie pełnomocnika stwierdzić należy, że wobec odrzucenia skargi wniosek ten jest bezprzedmiotowy. Wobec powyższego, stosownie do art. 161 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie należało umorzyć.