II SA/Ol 888/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem połowy uiszczonego wpisu. Zaskarżoną decyzją z dnia 24 września 2008r., nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta "[...]" z dnia 11 lipca 2008r., znak: "[...]", w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie "[...]", z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej numerem "[...]", obręb "[...]" miasta "[...]", w związku z wybudowaniem nawierzchni ulicy "[...]". W skardze na powyższą decyzję J. K. wniosła o jej uchylenie. Wskazała, że Kolegium rozpoznając sprawę nie odniosło się do zarzutu, iż Prezydent Miasta "[...]" w grudniu 2007r. postanowił odstąpić od wszczęcia postępowania mającego na celu naliczenie opłat adiacenckich z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem ulicy "[...]". Podniosła, iż Prezydent Miasta "[...]" podczas spotkań z mieszkańcami ul. "[...]" publicznie zapewniał, iż nie będą w stosunku do nich naliczane opłaty adiacenckie. Dodała, że Kolegium odniosło się wyłącznie do prawnego aspektu sprawy całkowicie pomijając stanowisko Prezydenta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem z dnia 21 stycznia 2009r. J. K. cofnęła skargę i wniosła o zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zwrot połowy uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła skargę po wyznaczeniu terminu rozprawy, a przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, co skutkowało zwrotem połowy wpisu.