II SA/Ol 891/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Wojewody W. z dnia ... nr ... w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości oddala skargę. Wnioskiem z 28 stycznia 2019 r. Spółka A (dalej jako: "Spółka") zwróciła się do Starosty o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli działki nr [...], obr. [...], gm. G. do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania prac eksploatacyjnych przy zlokalizowanej na niej linii elektroenergetycznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z uwagi na prowadzone przez właściciela na przedmiotowej działce nasadzenia w obrębie ww. elektroenergetycznej linii napowietrznej, powstało zagrożenie zwarcia przewodów linii z wrastającymi gałęziami, co może, oprócz przerwania dostawy energii elektrycznej do okolicznych zabudowań, spowodować porażenie prądem elektrycznym, a także może doprowadzić do pożaru i znacznych strat w majątku. Decyzją z [...] Starosta (dalej jako: "Starosta"), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, zobowiązał A. i T.J. – właścicieli działki nr [...], do udostępnienia Spółce na okres 6 dni części nieruchomości o pow. 0,1354 ha, w tym 0,1200 ha - obszaru niezbędnego do przeprowadzenia prac eksploatacyjnych przy zlokalizowanej na niej elektroenergetycznej linii napowietrznej sN 15kV nr [...], polegających na przeprowadzeniu wycinki i wykrzesaniu drzew, gałęzi i roślin oraz 0,0154 ha - obszaru zapewniającego dojazd umożliwiający wykonanie ww. prac. Podstawą rozstrzygnięcia był art. 124b ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm.) dalej jako: "u.g.n." Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T.J. (dalej jako: "Skarżący"), zarzucając naruszenie: - art. 124b u.g.n. poprzez zobowiązanie właściciela do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania prac, które nie są pracami eksploatacyjnymi; - art. 83 ust. 1 w zw. z ust. 3 u.o.p., poprzez jego niezastosowanie i nieuzyskanie stosownego zezwolenia na wycinkę drzew, wydawanego przez wójta gminy; - art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) dalej jako: "k.p.a.", poprzez niewszechstronne ustalenie okoliczności sprawy, wydanie decyzji bez przeprowadzenia całościowej oceny materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie i zaniechanie odniesienia się do zarzutów Skarżącego; - art. 74 w związku z art. 84 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku strony o przeprowadzenie dowodu z pisemnej opinii biegłego z zakresu budowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych; - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w sprawie polegające na niezawiadomieniu strony o zakończeniu postępowania administracyjnego i o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda decyzją z [...]r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśniono, że Starosta w oparciu o art. 124b u.g.n. zobowiązał właścicieli działki nr [...] do udostępnienia jej części na okres 6 dni w celu wykonania prac eksploatacyjnych elektroenergetycznej linii napowietrznej. Obszar działek, który jest niezbędny do przeprowadzenia prac eksploatacyjnych oraz zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie prac, przedstawiony został na załączniku mapowym stanowiącym integralną część decyzji. W ocenie Wojewody, z zebranego materiału dowodowego wynika, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące możliwość zastosowania ograniczenia prawa własności na podstawie art. 124b u.g.n. Organ wyjaśnił, że podmiotem upoważnionym do złożenia wniosku o udostępnienie nieruchomości w trybie art. 124b u.g.n. jest podmiot, który ma obowiązek wykonać konserwację, remont, usunąć awarię. Wojewoda zauważył, że została również spełniona druga z przesłanek określonych w art. 124b u.g.n., polegająca na braku zgody właściciela na wejście gestora sieci na jego nieruchomość. Z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że Spółka przeprowadziła próby polubownego ustalenia warunków umowy w sprawie udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia prac na elektroenergetycznej linii napowietrznej, które zakończyły się niepowodzeniem. Ze znajdującej się w aktach sprawy korespondencji, prowadzonej pomiędzy Spółką a pełnomocnikiem właściciela nieruchomości, wynika, że właściciel nie odmawiał wyrażenia zgody na wykonanie niezbędnych prac, jednakże oczekiwał przed ich dokonaniem odszkodowania i wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości w łącznej wysokości 26 111,21 zł. Ostatecznie Spółka uznała, że z uwagi na rozbieżne oczekiwania stron, nie widzi możliwości dojścia do porozumienia w kwestii udostępnienia części nieruchomości. Również przeprowadzona w dniu [...]r. przez Starostę rozprawa administracyjna, nie doprowadziła do zawarcia porozumienia w sprawie udostępnienia nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Wojewoda wyjaśnił, że istota prac jakie zamierza wykonać Spółka przemawia za prawidłowością zastosowania w sprawie trybu art. 124b u.g.n. Spółka we wniosku podała, że prace eksploatacyjne elektroenergetycznej linii napowietrznej polegać będą na przeprowadzeniu wycinki i wykrzesaniu drzew, gałęzi i roślin mogących spowodować zwarcia prądu na przedmiotowej linii w obrębie linii wskazanej na załączonej do wniosku mapie (szerokość pasa wycinki równej 10 m wzdłuż osi linii na jej odcinku o dł. 120 m). Po dokonaniu przez Starostę wizji w terenie działki nr [...] stwierdzono, że najwyższe gałęzie wierzby energetycznej wrastają w przewody linii energetycznej. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że decyzja zobowiązująca właściciela nieruchomości do udostępnienia części tej nieruchomości nie jest równoznaczna z zezwoleniem na wycinkę drzew. Przedmiotem sporu jest wycinka części plantacji wierzby energetycznej. Jednak z art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. wynika brak konieczności uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew i krzewów na plantacji. Wojewoda wskazał nadto, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że planowany zakres prac ma charakter zabezpieczający już istniejącą linię. Są to prace zapewniające bezpieczeństwo przesyłu energii elektrycznej. W pobliżu linii elektroenergetycznej napowietrznej rosną gałęzie wierzby, istnieje zatem ryzyko, że mogą one zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu linii poprzez wrastanie w nią, dlatego też organ I instancji odstąpił od sporządzenia opinii biegłego. Wojewoda nie zgodził się z zarzutem naruszenia w postępowaniu art. 10 § 1 k.p.a. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że przed wydaniem decyzji Starosta pismem z dnia 26 kwietnia 2019 r. wysłał do pełnomocnika Skarżącego informację o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. List został nadany jako zwykły, a nie polecony. Pełnomocnik Skarżącego nie wskazał jakiej konkretnie czynności procesowej nie mógł dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mógł przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. W tej sytuacji organ ocenił naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. jako pozostające bez wpływu na rozstrzygnięcie. Na powyższą decyzję T.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie w sposób dostateczny zakresu planowanych przez Spółkę prac na działce nr [...] i błędne przyjęcie, że czynności, które ma zamiar wykonać wnioskodawca na obszarze objętym wnioskiem o udostępnienie tej nieruchomości mieszczą się w granicach czynności eksploatacyjnych, o których mowa w art. 124 u.g.n., oraz zapewnieniu dojazdu w celu umożliwienia wykonania tych prac; - art. 75 § 1 w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku Skarżącego o przeprowadzenie dowodu z pisemnej opinii biegłego z zakresu budowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych oraz biegłego z zakresu dendrologii, co skutkowało błędnym ustaleniem, że rosnące na spornym obszarze wierzby energetyczne zagrażają elektroenergetycznej linii napowietrznej i konieczne jest ich usunięcie; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji; - art. 83 ust. 1 w zw. z ust. 3 u.o.p. poprzez jego niezastosowanie i nieuzyskanie stosownego zezwolenia wójta gminy; - art. 124b u.s.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu podniesiono, że przedmiotem sporu jest zagrożenie dla linii napowietrznej sN 15kV nr [...] biegnącej wzdłuż działki nr [...] spowodowane przez rosnącą na tym obszarze wierzbę energetyczną (6-letnią) i podnoszona przez Spółkę konieczność usunięcia tego zagrożenia poprzez wycinkę części plantacji. Z zaskarżonej decyzji wynika, że Spółka potrzebuje dokonać na działce nr [...] czynności związanych z konserwacją znajdujących się tam urządzeń elektroenergetycznych. Tymczasem w ocenie Skarżącego, ingerencja w cudze prawo własności polegająca na niszczeniu legalnie nasadzonych na nieruchomości drzew i krzewów, nie mieści się w pojęciu czynności eksploatacyjnych w zakresie urządzeń infrastruktury technicznej. Określone przez Spółkę we wniosku konieczne prace na działce Skarżącego nie mogą być zakwalifikowane jako remont lub konserwacja, a zatem nie było podstaw do wydania decyzji w oparciu o art. 124b u.g.n. Ponadto skarżący podniósł, że decyzja zobowiązująca właściciela nieruchomości do jej udostępnienia nie jest równoznaczna z zezwoleniem na wycinkę drzew lub krzewów. I nawet w przypadku uznania, że do wycinki drzew i krzewów na plantacjach nie jest konieczne uzyskanie pozwolenia, to i tak klasyfikacja drzew do wycinki nie należy do kompetencji starosty, wydającego decyzję na podstawie art. 124b u.g.n. W tej sytuacji celowe byłoby pozyskanie opinii biegłego w tym zakresie. Skarżący zarzucił również, że nie były prowadzone przez Spółkę rokowania z właścicielami nieruchomości, bowiem jedynie doszło do zakwestionowania oferty złożonej przez Skarżącego, bez przedstawienia innej propozycji. Ponadto w postępowaniu przed organem I instancji doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony, gdyż Skarżący nie został zawiadomiony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 5 marca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał zarzuty skargi, natomiast pełnomocnik Spółki wniósł o oddalenie skargi i poinformował, że wierzba została wycięta z terenu spornej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a." Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ww. ustawy stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji dotyczącą zobowiązania właścicieli działki nr [...] do udostępnienia Spółce na okres 6 dni części nieruchomości o pow. 0,1354 ha, w tym 0,1200 ha - obszar niezbędny do przeprowadzenia prac eksploatacyjnych zlokalizowanej na niej elektroenergetycznej linii napowietrznej, polegających na przeprowadzeniu wycinki i wykrzesaniu drzew, gałęzi i roślin oraz 0,0154 ha - obszar zapewniający dojazd umożliwiający wykonanie prac. Podstawę materialnoprawną kwestionowanej decyzji stanowił przepis art. 124b ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z treścią tego przepisu starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Decyzja ograniczająca uprawnienia właściciela nieruchomości w sposób opisany w dyspozycji przepisu art. 124b u.g.n. może zostać wydana po spełnieniu następujących warunków: po pierwsze – udostępnienie nieruchomości następuje w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii m.in. określonych urządzeń przesyłowych, w tym energetycznych; po drugie – właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody. Podkreślić należy, że celem art. 124b ust. 1 u.g.n. jest przede wszystkim stworzenie warunków prawnych do "utrzymywania" przewodów i urządzeń przesyłowych nie będących częściami składowymi nieruchomości i za których stan odpowiedzialne są przedsiębiorstwa przesyłowe. Ponadto istotą art. 124b u.g.n. jest przyznanie przedsiębiorstwom energetycznym instrumentu pozwalającego na realizację celów publicznych (art. 6 pkt 2 u.g.n.), które nałożone zostały na nie przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 755 ze zm.) dalej jako: "p.e.", Które wiążą się z utrzymywaniem zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia odbiorców w paliwa lub energię (por. wyrok NSA z 15 maja 2018 r., sygn. I OSK 2739/17; wyrok WSA w Poznaniu z 6 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Po 697/17 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako: CBOSA). W wyroku z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. I OSK 3218/18 (dostępny w CBOSA) NSA stwierdził, że art. 124b u.g.n. przewiduje szczególny wypadek ograniczenia wykonywania prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego. Możemy w tym przypadku mówić o szczególnym rodzaju wywłaszczenia, w związku z tym, że dochodzi do ograniczenia prawa rzeczowego (własności lub użytkowania wieczystego), bez zgody osoby uprawnionej, w trybie decyzji administracyjnej. Zauważyć przy tym należy, że art. 124 i 124b u.g.n. nie odwołują się do definicji z prawa budowlanego, w tym definicji remontu. Zatem nie można automatycznie przenosić zamieszczonych tam definicji na grunt art. 124b u.g.n., bez uwzględnienia specyfiki regulacji i sytuacji faktycznej. Nie można także poprzestawać na definicjach prawa budowlanego z pominięciem obowiązków operatora systemu przesyłowego, o których mowa w przepisach p.e. Przy analizie art. 124b u.g.n. należy sięgać do uregulowań Prawa energetycznego, w zakresie obowiązków operatorów i sposobu realizacji tych obowiązków. Możliwość przewidziana w art. 124b u.g.n. stanowi jedynie narzędzie do ich wypełniania, zgodnie z wymogami art. 4 ust. 1 p.e. Są to zatem dodatkowe wymagania, nieznajdujące swej podstawy w prawie budowlanym. Zgodnie z art. 9c ust. 2 pkt 1 i 3 p.e. ma być zagwarantowane bezpieczeństwo oraz "niezawodność funkcjonowania systemu elektroenergetycznego". Wobec tego przeprowadzenie działań, mających na celu remont sieci w sposób "gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu elektroenergetycznego" może być uznane za remont w rozumieniu art. 124b u.g.n. W ocenie tut. Sądu, w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione oba warunki wskazane w art. 124b u.g.n. Z korespondencji znajdującej się w aktach administracyjnych (k. 13, 17, 20) wynika, że właściciele działki nr [...], pomimo rokowań ze Spółką, nie porozumieli się co do wysokości odszkodowania za udostępnienie swojej nieruchomości i w tej sytuacji nie wyrazili zgody na przeprowadzenie prac przy linii elektroenergetycznej na ich nieruchomości. Niezasadny jest zatem zarzut dotyczący braku przeprowadzenia takich rokowań w niniejszej sprawie. Należy również zauważyć, że przedmiotem wniosku Spółki o udostępnienie nieruchomości było przeprowadzenia prac eksploatacyjnych przy zlokalizowanej na niej elektroenergetycznej linii napowietrznej, polegających na przeprowadzeniu wycinki i wykrzesaniu drzew, gałęzi i roślin. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że w przypadku administracyjnego udostępnienia nieruchomości problem kwalifikacji zamierzonych robót ma zasadnicze znaczenie dla wyboru podstawy prawnej, a także trybu postępowania oraz warunków jakie muszą zostać spełnione dla uzyskania pozytywnej decyzji. Jeśli przedsiębiorstwo ma zamiar prowadzić budowę, to obowiązuje tryb wskazany w art. 124 u.g.n. (zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń itd.). Natomiast jeśli mają to być roboty wykonywane na istniejących już urządzeniach (obiektach), polegające na wykonywaniu czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii, to zastosowanie znajduje tryb wskazany w art. 124b u.g.n. (łagodniejszy dla przedsiębiorcy, nie wymagający w szczególności wykazania zgodności robót z planem miejscowym bądź decyzją o warunkach zabudowy). Jak słusznie zauważył NSA we wskazanym powyżej wyroku z 14 listopada 2019 r., sygn. I OSK 3218/18, przez konserwację i remonty ciągów, przewodów i urządzeń należy rozumieć działania dotyczące ciągów, przewodów i urządzeń już istniejących i eksploatowanych, które nie zmieniają ich zasadniczych parametrów, a zarazem służą realizacji zadań określonych w prawie energetycznym takich: jak zagwarantowanie realizacji zaopatrzenia odbiorców w paliwa lub energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych (art. 5 ust. 1 p.e.), czy zapewnienie niezawodności systemu elektroenergetycznego (zob. art. 9c ust. 2 pkt 3 p.e.). W tej sytuacji planowane przez Spółkę prace eksploatacyjne przy elektroenergetycznej linii napowietrznej, polegające na przeprowadzeniu wycinki i wykrzesaniu drzew, gałęzi i roślin mogących spowodować zwarcia prądu na przedmiotowej linii, należy uznać za czynności, o których mowa w art. 124b u.g.n. Wobec tego uznać trzeba za właściwy tryb postępowania przyjęty przez organy orzekające w sprawie, jak i to, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione warunki uzasadniające wydanie decyzji ograniczającej prawo własności skarżącego w sposób i w zakresie wskazanym w decyzji. W ocenie Sądu, zebrany przez organy w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny zaistnienia przesłanek określonych w art. 124b u.g.n. Brak było zatem podstaw do przeprowadzenia kolejnego dowodu w postaci opinii biegłego. Należy podkreślić, że okoliczność faktyczna jest ustalana w postępowaniu administracyjnym przy zastosowaniu reguł dowodowych, w szczególności art. 77 § 1 k.p.a., który nakazuje zebrać i rozpatrzyć w sposób wyczerpujący materiał dowodowy i art. 80 k.p.a., statuujący zasadę swobodnej oceny dowodów. Przepisy te konkretyzują sposób realizacji zasady dochodzenia prawdy materialnej, czyli zgodnej z rzeczywistością, unormowanej w art. 7 k.p.a. Jeżeli na podstawie swobodnej oceny, do której uprawnia i zobowiązuje art. 80 k.p.a., organ ustalił okoliczność faktyczną w oparciu o dowody zebrane w sposób nienaruszający art. 77 § 1 k.p.a., to znaczy, że nie ma podstaw do uzupełniania materiału dowodowego. Inaczej mówiąc, jeżeli zgromadzone dowody nie nasuwają wątpliwości co do ustaleń faktycznych, to nie ma potrzeby poszukiwania lub gromadzenia innych dowodów dla potwierdzenia istotnych dla sprawy okoliczności. Przeprowadzenie dowodów dotyczących okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami byłoby sprzeczne z istotą regulacji zawartej w art. 78 § 2 k.p.a. (por. wyrok WSA w Olsztynie z 4 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Ol 653/18, dostępny w CBOSA). Skoro na podstawie innych dowodów organy ustaliły, że plantacja wierzby zagraża funkcjonowaniu linii elektroenergetycznej przebiegającej przez nieruchomość Skarżącego, to brak było podstaw do przeprowadzenia kolejnego dowodu w postaci opinii biegłego. Nie było również konieczne uzyskanie zezwolenia wójta gminy na wycinkę drzew znajdujących się na nieruchomości skarżącego, bowiem z art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. wynika, iż w przypadku wycinki drzew i krzewów na plantacjach mamy do czynienia ze zwolnieniem z obowiązku uzyskania zezwolenia właściwego organu. Za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem sądów administracyjnych, w sytuacji przedstawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego naruszenia tego przepisu, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Takich okoliczności Skarżący nie wskazał. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.