II SA/Ol 904/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu A. O. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 30 października 2024 r. (data nadania pocztowego) A. O. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 23 września 2024 r. utrzymująca w mocy decyzje Starosty Iławskiego z 13 sierpnia 2024 r. o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił organom orzekającym szereg naruszeń przepisów postępowania oraz naruszenie prawa materialnego, co w efekcie, w jego ocenie, doprowadziło do wydania wadliwej decyzji, gdyż zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że z uwagi na istnienie istotnego (wysokiego) prawdopodobieństwa wystąpienia realnych zagrożeń bezpieczeństwa w ruchu drogowym koniecznym było skierowanie skarżącego na badania lekarskie. . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 25 lutego 2024 r. skarżący wniósł o zakończenie sprawy w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, gdyż badania te ma już za sobą, zatem rozstrzygniecie sądu nie ma obecnie żadnego znaczenia i niczego nie zmieni w jego sprawie. Z notatki urzędowej z 3 marca 2025 r., sporządzonej po rozmowie telefonicznej ze skarżącym, wynika, że oświadczył on, iż jego pismo z 25 lutego 2024 r. należy traktować jako cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935., dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z tym postępowanie sądowe należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.