II SA/Ol 91/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007 roku sprawy ze skargi A. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia "[...]" roku, sygn. akt "[...]" w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności I. uchyla punkt I wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]" roku – sygn. akt "[...]" w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności; II. umarza postępowanie sądowe. A. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił jego skargę opierając się na postanowieniu Prezydenta Miasta zawieszającym postępowanie administracyjne. Po wydaniu tegoż wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Zatem zdaniem A. B. wydanie tego postanowienia wywiera skutki prawne traktowania zawieszenia postępowania tak jakby nigdy nie nastąpiło, więc jest to podstawa do wznowienia postępowania sądowego wskazana w art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania wniósł o jej oddalenie, bowiem skarga ta nie wskazuje na istnienie którejkolwiek z podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd ustalił co następuje: W dniu 4 marca 2004 r. Prezydent Miasta wszczął postępowanie w sprawie nabycia przez S. S. i A. B. prawa własności nieruchomości położonej w O. przy "[...]" oznaczonej geodezyjnie jako działka "[...]" obręb "[...]" m. O. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia "[...]" r., nr "[...]", z urzędu zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. postępowanie administracyjne dotyczące wskazanej wyżej nieruchomości, gdyż dotychczasowi użytkownicy wieczyści tej nieruchomości tj. S. B. i Z. S. nie żyją, a uprawnione osoby nie dostarczyły dokumentów potwierdzających tożsamość spadkobierców. Dnia 12 sierpnia 2005r. A. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając Prezydentowi Miasta bezczynność, podając w uzasadnieniu, że nie otrzymał decyzji potwierdzającej zmianę użytkowania wieczystego w prawo własności z mocy samego prawa. Wyrokiem z dnia "[...]" r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie "[...]" oddalił tę skargę. Sąd ten wskazał, że postępowanie administracyjne zostało zawieszone, a instytucji zawieszenia postępowania nie można utożsamiać z bezczynnością organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zawieszenie powoduje bowiem stan sprawy, który uniemożliwia podejmowanie czynności procesowych z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Zawieszenie skutkuje ograniczeniem działania organu administracji publicznej tylko do podejmowania czynności niezbędnych w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo powszechnym szkodom dla interesu społecznego (art. 102 k.p.a). Jednocześnie zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie (art. 103 k.p.a). W tej sytuacji Sąd uznał, że nie może zobowiązać organu do wydania aktu lub do dokonania czynności bądź przyznania stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 11 kwietnia 2006 r. Dnia "[...]" r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem w sprawie "[...]" stwierdziło z urzędu nieważność postanowienia Prezydenta Miasta z "[...]" r. w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego nabycia przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości położonej w O. przy "[...]" – ponieważ zostało wydane z rażącym naruszeniem powołanego w jego podstawie prawnej art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. Wyrokiem z dnia "[...]"r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie "[...]" uwzględniając skargę A. B. na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie przekształcenia wieczystego użytkowania w prawo własności – zobowiązał Prezydenta Miasta do załatwienia sprawy wszczętej z urzędu w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości położonej w O. przy "[...]" w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 26 kwietnia 2007r. Jak wynika z oświadczeń stron złożonych na rozprawie dnia 8 maja 2007r. Prezydent Miasta do tego dnia nie wydał orzeczenia załatwiającego sprawę przekształcenia wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości położonej w O. przy "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przede wszystkim należało zbadać kwestię dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowego pod kątem wskazanej przez skarżącego podstawy wznowienia. Podstawą tą w jego ocenie jest niezaistnienie zawieszenia postępowania, na które powołał się Sąd oddalając jego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta. Zgodnie z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że po wydaniu wyroku oddalającego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność postanowienia zawieszającego postępowanie administracyjne w przedmiocie przekształcenia wieczystego użytkowania w prawo własności. Stwierdzenie nieważności postanowienia wywiera skutki prawne ex tunc. Zatem zawieszenie postępowania należy traktować tak jakby nigdy nie nastąpiło. Więc w przedmiotowej sprawie należy uznać, że zawieszenia postępowania administracyjnego nie było. W konsekwencji w ocenie Sądu, przed wydaniem wyroku oddalającego skargę zaistniała taka okoliczność faktyczna, wykryta po wydaniu tego wyroku (na skutek wydania postanowienia stwierdzającego nieważność postanowienia), która mogła mieć wpływ na wynik sprawy. Nie ulega wątpliwości, że tej okoliczności skarżący nie mógł powołać przed wydaniem wyroku oddalającego skargę. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaistniała podstawa do wznowienia postępowania sądowego wskazana w art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarga o wznowienie jest zatem dopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 282 § 1 p.p.s.a. Sąd po wznowieniu postępowania rozpoznaje sprawę na nowo w granicach jakie zakreśla podstawa wznowienia. Przechodząc do merytorycznej oceny żądania skarżącego, należy stwierdzić, że skoro na dzień wydania wyroku oddalającego skargę, postępowania administracyjnego nie można uznać za zawieszone, co było podstawą oddalenia skargi, to należy przyjąć, że Prezydent Miasta był w bezczynności, bowiem nie ulega wątpliwości, że wówczas sprawa o przekształcenie wieczystego użytkowania w prawo własności nie była załatwiona w terminach wskazanych w k.p.a. i nie została załatwiona do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie tj. do 8 maja 2007r. Potwierdzeniem tej bezczynności jest też powołany wyżej wyrok WSA w Olsztynie z dnia "[...]" r. uwzględniający już następną skargę A. B. na bezczynność Prezydenta Miasta w tej samej sprawie administracyjnej. W wyroku tym Sąd zobowiązał organ do załatwienia tej sprawy w terminie 2 miesięcy od zwrotu akt. Wyrok ten stał się prawomocny 26 kwietnia 2007r. Specyfika spraw na bezczynność organu wymaga aby Sąd uwzględniał stan faktyczny na dzień orzekania w sprawie. Sąd orzekając na nowo w przedmiocie skargi A. B. z 12 sierpnia 2005 r. musiał uwzględnić zarówno to, że sprawa administracyjna nie została załatwiana, jak również to, że WSA w Olsztynie wydając wyrok w sprawie "[...]" uwzględniający późniejszą skargę A. B., zaspokoił jego żądanie wynikające również ze skargi będącej przedmiotem niniejszej skargi. W ocenie Sądu nie należy jednak niniejszej skargi odrzucać, bowiem nie zachodzi tu powaga rzeczy osądzonej (res iudicata z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) z uwagi na to, że przedmiot obydwu skarg jest różny, bowiem dotyczą one różnych okresów czasowych i związanych z tym różnych stanów faktycznych. Zdaniem Sądu sprawa niniejsza stała się jednak bezprzedmiotowa, bowiem wyrok w sprawie "[...]" zobowiązał już Prezydenta do załatwienia sprawy, co czyni zbędnym powtórne zobowiązywanie Go do tej samej czynności, wręcz spowodowałoby komplikacje co do terminu wykonania zobowiązania. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uchylił wyrok wydany we wznowionej sprawie w części oddalającej skargę i postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe umorzył.