II SA/Ol 91/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. J.S. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w sprawie ze skargi, jaką wniósł na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Oświadczył, iż jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiada majątku a jego dochód stanowi renta inwalidzka wynosząca miesięcznie 570,42 zł, z której dokonywane jest potrącenie komornicze w wysokości 162 zł. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: W związku z tym, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie p.p.s.a.], zakresem rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku objęta jest jedynie kwestia ustanowienia radcy prawnego lub adwokata (skarżący nie wypełnił rubryki 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Deklaracja zawarta na urzędowym formularzu wniosku, zgodna z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daję podstawę do stwierdzenia, iż skarżący znajduje się w tego rodzaju sytuacji. Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy. Za wyborem adwokata na funkcję pełnomocnika przemawiała okoliczność, iż został on ustanowiony na rzecz J.S. w sprawach o sygn. akt II SA/Ol 90/09 i II SA/Ol 92/09 - stosownie do zakresu równolegle złożonych wniosków.