II SA/Ol 910/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi R. P. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 100 zł ( sto złotych), tytułem połowy uiszczonego wpisu. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania R. i J. P., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" znak: "[...]" w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie 2.112,50 zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej numerem "[...]", obręb "[...]" miasta O., w związku z wybudowaniem nawierzchni ulicy J. W złożonej skardze R. i J. P. wnieśli o uchylenie powyższej decyzji. Wskazali, że Kolegium rozstrzygając sprawę odniosło się do prawnych podstaw wydanej decyzji, a także wysokości ustalonego przez biegłych wzrostu wartości nieruchomości. Organ nie rozpatrzył jednak w ogóle zgłaszanego przez nich od samego początku zarzutu, iż Prezydent Miasta postanowieniem z "[...]" odstąpił od wszczęcia postępowania mającego na celu naliczenie opłat adiacenckich z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem ulicy J. Wskazali, że informacja taka została opublikowana w "[...]" z dnia "[...]". Podali, że Prezydent Miasta podczas spotkań z mieszkańcami ulicy J. zapewniał, iż nie będą w stosunku do nich naliczane opłaty adiacenckie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu 14 stycznia 2009r. R. i J. P.cofnęli skargę i wnieśli o zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1. Zwrot połowy uiszczonego solidarnie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W niniejszej sprawie skarżący cofnęli skargę po wyznaczeniu terminu rozprawy, a przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, co skutkowało zwrotem połowy wpisu.